Η λεπίδα του φασίστα είναι η λεπίδα του μικροαστού που τον ψήφισε

Σαν μια προφητεία που ήταν ήδη ιστορική μνήμη, σήμερα τα ξημερώματα νεοναζιστικό δίποδο δολοφόνησε τον 34χρονο Π Φύσα. Μονο που δεν ήταν η πρώτη ούτε και η τελευταία φορά. Όταν τα μαχαίρια των νεοναζιστικών δίποδων έβρισκαν στόχο σε μετανάστες και σε λοιπούς «αοράτους», ήδη τα πρώτα μετατρέπονταν σε θέαμα το όποιο όφειλε να γίνει συνήθεια ανάμεσα στην ροη των ειδήσεων.

Τώρα τα σοκαρισμένα μάτια των θεατών και όσων άλλων πέφτουν από τα σύννεφα, διαπιστώνουν πως τα μαχαίρια δεν φτάνουν μονο τους «ξένους» άλλα πλέον και τους ορατούς, τα «δικά» μας παιδία. Ωστόσο κάνεις δεν μπορεί να επικαλεστεί άγνοια αφέλεια ακόμα και βλακεία. Τα νεοναζιστικά δίποδα δεν είναι απλώς μια εγκληματική συμμορία, είναι ένα ιστορικό πολιτικό μόρφωμα που έχει συνδεθεί με πογκρόμ, στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις μαζικές εξοντώσεις.

Μονο που αυτά όλα είχαν παρακαμφτεί επειδή οι ελληναραδες» νομιμοποίησαν τα παιδία των SS με βλακώδεις αιτιολογήσεις -όπως τεράστιου κάλους αποφάνσεις: να ρίξουν καμιά μπούφλα στους πολιτικούς- νομιμοποιώντας ταυτόχρονα τα τάγματα εφόδου των νεοναζιστικών δίποδων.

Το αίμα όμως δεν βρίσκεται μονο στα χέρια φασιστικών μαχαιροβγαλτών άλλα και σε όσους, με περίσσεια σκατοψυχία, όπλισαν μέσω της νομιμοποίησης τους με μαχαίρια τα «καλά» παιδία της Χ.Α. Άλλωστε δεν έχει περάσει και πολύ καιρός που ρεπορτάζ έδειχναν του «κάλους» πατριώτες να προστατεύουν γριούλες από «κακούς» μετανάστες και μοίρασμα συσσιτίου πάντα υπό παρουσία κάμερας. Οι ελληναράδες τότε δίχως κανένα ενδοιασμό έτρεξαν να στηρίξουν του πολιτικούς απογόνους της θηριωδίας του Άουσβιτς.

Σε κάθε εποχή οπού οι θηριωδίες έχουν το πρωταγωνιστικό ρόλο , όσο ευθύνη έχει μια κρίσιμη μάζα που κινεί τα νήματα της βαρβαρότητας, άλλο τόσο ευθύνη έχει η σιωπηλή πλειοψηφία η οποία συναινεί στα εγκλήματα της πρώτης. Αυτή η σιωπηλή πλειοψηφία επίσης έχει στα χέρια της το αίμα του Φύσσα, όπως το αίμα των «αόρατων».

Δεν ξεχνάμε δεν συγχωρούμε.
Καμιά ανοχή στους φασιστές.

Από την Πάτρα στην Αμυγδαλέζα, η απόσταση δεν είναι τα χιλιόμετρα

Στις 5 Αυγούστου τα ξημερώματα γίνεται παράλληλη εκκένωση τριών κατειλημμένων κτιρίων της Πάτρας (Στέκι ΤΕΙ Ν. Γύζη,  Μαραγκοπούλειο, Κατάληψη Παραρτήματος). Η επιχείρηση λήγει με πέντε συλληφθέντες και τα κυρίαρχα ΜΜΕ να χειραγωγούν τη κοινή γνώμη για την επανάκτηση των δημόσιων κτιρίων.

Στις 10 Αυγούστου, μετανάστες στο κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας εξεγείρονται για τις άθλιες συνθήκες «φιλοξενίας» τους. Αφορμή η διακοπή ρεύματος στα κοντέινερ μέσα στο κατακαλόκαιρο, κάτι που μάλιστα έγινε σαν τιμωρία για το ότι χρησιμοποίησαν τα κλιματιστικά. Ακολούθησε βίαιη καταστολή και συλλήψεις.

Δυο συμβάντα που τείνουν να περάσουν αδιάφορα στην αντίληψη του θεατή.  Ανάμεσα στην ροή των ειδήσεων μοιάζουν ως απομονωμένα μεταξύ τους.  Ωστόσο αυτό που τα τέμνει είναι η λογική του κράτους περί ανομίας. Αν οι βάνδαλοι αναρχικοί είναι άνομοι και αξίζει να τιμωρηθούν, το ίδιο ισχύει και για τους «παράνομους μετανάστες». Αν και ακόμα οι μετανάστες παρουσιάζονται σαν ξένο σώμα στη κοινωνία των ελληναράδων ώστε να φαίνεται η τιμωρία τους εύλογη, ωστόσο η υποκειμενοποίηση αυτή του μετανάστη εμφανίζεται σαν μια αόρατη και διαρκής απειλή.  Αυτή η απειλή πάντα οφείλει να στοχεύει
τους νοικοκυραίους και αυτούς που κοιτούν την δουλίτσα τους. Με άλλα λόγια ο μετανάστης παίρνει την μορφή ενός  επικίνδυνου εξωτερικού εχθρού ο όποιος διεισδύει στο εσωτερικό. Αυτή η μορφή της απειλής εστιάζει πάντα στα ακροδεξιά φορτισμένα κατηγορήματα του λαθραίου και του παράνομου.  Ένας λόγος που στοχεύει να καταστείλει, μετατρέπει τον άλλον σε ένα ξένο, μη οικείο ώστε να αποκτήσει το δικαίωμα να του ασκήσει βία.

Το κράτος ως μηχανισμός, ο όποιος έχει το μονοπώλιο της βίας άρα και της νομοθέτησης, αποκτά και το αποκλειστικό δικαίωμα να χαρακτηρίζει ανθρώπους και κοινωνικές ομάδες ως παράνομους. Πάνω σε αυτήν την περίφραξη του νομίμου και της κανονικότητας, το κράτος αντλεί τα θεμέλια της ρητορικής του. Από την άλλη πλευρά οι άνομοι μπορεί να μην είναι κάποιοι «έξω» άλλα αφού προσπαθούν να κινηθούν εκτός της περίφραξης του νομίμου που επιβάλλει το κράτος τότε εμφανίζονται ως ένας εσωτερικός εχθρός ο οποίος απειλεί το εσωτερικό.

Μονο που αυτό το εσωτερικό μονο ομοιογενές δεν είναι. Αν ο όρος συνοχής της σύγχρονης κοινωνίας είναι το έθνος και η θρησκεία, τότε αυτός ο  όρος υπάρχει ώστε να αποκρύψει τις αντιθέσεις του εσωτερικού. Μια κοινωνία που ευαγγελίζεται την ισότητα και την ελευθερία αλλά στην πραγματικότητα τα θεμέλια της έγκεινται στα ακριβώς αντίθετα τους,  τότε αυτές οι δυο έννοιες λειτουργούν ως ιδεολογία και κατά προέκταση ως δικαιολόγηση της βαρβαρότητας.

Η δημιουργία ενός εχθρού σε μια  κοινωνία αντίθετων συμφερόντων και δυναμικών έρχεται ως λειτουργία να αποκρύψει την γενικευμένη αδικία και ανισότητα. Η κίνηση της εξουσίας δεν είναι μονο να καταστέλλει αλλά και να δημιουργεί εκείνους τους όρους βάσει των οποίων το μεμονωμένο υποκείμενο θα οριοθετήσει τις ενδεχόμενες συμπεριφορές του.  Ωστόσο το να μετατρέπεις σε θύτες τα θύματα μιας διαρκούς βίας είναι η δικαιολόγηση της βίας.

Μιας βίας που έρχεται να ασφαλίσει την βαρβαρότητα ως κανονικότητα η οποία είναι ομαλή και νόμιμη λειτουργία.

Μονο που εχθροί μας δεν είναι οι μετανάστες χωρίς χαρτιά ούτε οι άνομοι, αλλά όσοι βασίζονται στην σύγχρονη βαρβαρότητα και την αναπαράγουν.

Προσοχή μέσα από τα ΜΜΕ μιλούν οι μπάτσοι

Η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική διότι διαπερνά όλες τις διαχωρισμένες σφαίρες σε αυτό που καλώς η κακώς καλούμε πραγματικότητα. Η κρίση είναι και πολιτική και κοινωνική. Η οικονομία μπορεί να είναι ο απόλυτος αφέντης στις μέρες μας, αλλά ωστόσο έχει μια διαρκή αλληλοδιαπλοκή με τις δυο παραπάνω πλευρές του υπάρχοντος. Σε καιρούς οικονομικής κρίσης, υιοθετείται ένα πλέγμα στρατηγικών το οποίο θα διασφαλίσει ότι δεν θα υπάρξει ένταση από τα κάτω, αλλά μόνο προς αυτά.

Αναγκαίο θεμέλιο για την πραγμάτωση αυτών των στρατηγικών είναι η περίφραξη της αλήθειας: η οριοθέτηση του νομίμου και του παράνομου, του εννόμου και του άνομου, της υποχρέωσης και του δικαιώματος. Σε ένα κόσμο που έχει ονομαστεί και ως μαζική κοινωνία, αυτή η περίφραξη της αλήθειας ενσωματώνει όλο το λόγο της εκάστοτε οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας.

Ο λόγος που αναμεταδίδεται από τα ΜΜΕ, δεν είναι παρά η μεταφορά ενός πλέγματος προσταγών και νουθετήσεων στον δέκτη, ο οποίος οφείλει να παραμένει παθητικός θεατής της ζωής του. Ότι ξεφεύγει από αυτό το πλαίσιο αλήθειας είναι βέβηλο. Ότι είναι έξω από αυτό που το ίδιο το σύστημα ορίζει ως ενδογενές, οφείλει να παταχτεί. Μέσα στην ενδογένεια του συστήματος μπορεί να χωρούν φασίστες, παπάδες, τραπεζίτες αστοί, δεξιοί, κεντρώοι και κάθε λογής συστημικοί αριστεροί, δίχως αυτό να αποτελεί πρόβλημα για την λειτουργία της μηχανής. Άλλωστε στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Όλοι μπορούν να συζητήσουν μέσα σε ένα πάνελ όπου οι διάλογοι είναι τυποποιημένοι. Αυτό που είναι πρόβλημα είναι ό,τι διαφεύγει από το πεδίο αλήθειας του δημοσίου λόγου, ο οποίος μόνο δημόσιος δεν είναι. Όταν ο λόγος τείνει να γίνει δημόσιος, τότε κηρύσσεται βέβηλος και άνομος. Ένας λόγος που αναζητά την αλληλεπίδραση των υποκειμένων και όχι τον εκκωφαντικό μονόλογο με όρους παραληρήματος του θεάματος, οφείλει να εξοριστεί από το πεδίο του κοινωνικού είναι.

Η επίθεση στο Athens indymedia, στο ράδιο Ενταση και στον 98FM δεν είναι παρά μια επίθεση σε ότι αμφισβητεί αυτόν τον μονόλογο. Η αστική ολιγαρχία αφού θεώρησε άνομες τις καταλήψεις τώρα προχωρά και σε μέσα έκφρασης και αντί-πληροφόρησης. Όμως αυτή η επίθεση δεν σταματά στους «άνομους». Στόχος είναι ο δημόσιος διάλογος να είναι η σιγή. Μια σιγή η οποία παθητικά θα συναινεί στην καταστροφή αυτού που την εκφέρει.

Αλληλεγγύη στα κινηματικά μέσα αντιπληροφόρησης: Athens indymedia, Ράδιο Ενταση και Ράδιο 98FM.

ΑΛΛΟ ΕΝΑ “ΑΝΤΡΟ ΑΝΟΜΙΑΣ” ΧΤΥΠΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ…

 

…ΤΙΣ ΡΑΔΙΟΖΩΝΕΣ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ…

…και συγκεκριμένα το στούντιο του σταθμού που στεγαζόταν στην ΑΣΟΕΕ και εξέπεμπε από την ταράτσα στους 98.0FM.

Όλο το σκηνικό αποτελεί ένα remake -για να μιλάμε και με τους σωστούς όρους, γιατί περί φτηνού σήριαλ πρόκειται- της εισβολής στην Βίλλα Αμαλίας. Όπως και εκεί προηγήθηκε ανώνυμο τηλεφώνημα, αυτή τη φορά για -άκουσον, άκουσον- παραεμπόριο… Το -ειδικού βάρους- ανώνυμο τηλεφώνημα, διοχετεύτηκε άμεσα στον εισαγγελέα. Δεν ήταν δυνατόν μια τόσο προκλητική και πρωτοφανής ενέργεια να λαμβάνει χώρα στο κέντρο της πόλης. Έτσι, με εισαγγελική εντολή ΜΑΤ, ΔΙΑΣ και λοιπά καλόπαιδα στάλθηκαν να κυνηγήσουν αυτούς που χρόνια τώρα καταδικάζουν την χώρα στον οικονομικό μαρασμό: τους πλανόδιους μετανάστες και πρόσφυγες από την Αφρική που πουλάν αντιγραμμένα CD και ξύλινα ομοιώματα ζώων. Η εικόνα χιλιοπαιγμένη: οι πωρωμένοι κανίβαλοι της ΕΛ.ΑΣ. κυνηγάν με γκλομπ και μηχανές τους μικροπωλητές, οι οποίοι μπαίνουν στον προαύλιο της ΑΣΟΕΕ για να σωθούν.

Αυτή τη φορά όμως υπάρχει ο εισαγγελέας. Αμέσως διατάσσετε η εισβολή στο άσυλο και προσάγονται 16 άτομα. Αλλά η έρευνα πρέπει να φτάσει σε βάθος. Έτσι οι πύλες της σχολής ανοίγουν και από τους 5 ορόφους, ο εισαγγελέας επιλέγει στην… τύχη το υπόγειο. Εκεί όπου βρίσκονται τα στέκια φοιτητικών παρατάξεων και ομάδων. Εκεί επιλεγμένες αντιεξουσιαστικές πόρτες σπάζονται, και ανάμεσα στα 5-10 μπουκάλια μπύρας, σημαίες και 2-3 μάσκες για πορείες, από μεγάλη σύμπτωση αποκαλύπτεται ένα επτασφράγιστο μυστικό: στην ΑΣΟΕΕ λειτουργεί ραδιοφωνικό στούντιο. Τα  μηχανήματα κατάσχονται. Μάλλον προϊόν παραεμπορίου ιδεών. Η κεραία, μαζί με το πομπό και τα υπόλοιπα μηχανήματα, ξηλώνεται και κατάσχεται και αυτή . Εκπέμπει άνομα τα ραδιοκύματα. Τα ΜΜΕ απορούν: μα ολόκληρο ραδιοφωνικό σταθμό; Αλλά…

Αλλά τώρα τί ακούγεται στους 98FM; Τώρα που ο Δένδιας ξήλωσε το στούντιο στην ΑΣΟΕΕ και την κεραία, ακούγονται παράσιτα; Όχι. Μήπως κάποιος «νόμιμος» σταθμός; Μα όχι. Ακούγεται πεντακάθαρα, χωρίς άδεια και από το άβατο κρατικό πάρκο κεραιών του Υμηττού ο Free FM! Ο σταθμός που πριν 7 χρόνια στήθηκε με τις ευλογίες κάποιων πολιτικών, ιδεολόγων του ολοκληρωτισμού, για να «πατήσει» την συχνότητα στην οποία εκπέμπαμε από το 2002.

Αυτά για την υποκρισία. Και τώρα στην ουσία: Δεν διαπλεκόμαστε με οικονομικές και πολιτικές εξουσίες. Δεν έχουμε οικονομικό όφελος από την λειτουργία του σταθμού. Δεν εκφράζουμε την τάση κανενός φορέα και καμιάς ομάδας, αλλά όσων δέχονται το πολιτικό minimum του σταθμού. Καθένας, σε αυτά τα πλαίσια, μπορεί να συνδιαχειριστεί τον σταθμό, μπορεί και να μιλήσει στο μικρόφωνο. Δεν έχουμε ΕΣΡ, ούτε τυπικό, ούτε άτυπο. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι θέλουν να μας βουλώσουν το στόμα. Δεν θα το καταφέρουν όμως: όπως σε κάθε εποχή έτσι και σήμερα, οι ιδέες, ο ελεύθερος λόγος και οι μειοψηφικές απόψεις βρίσκουν τον λόγο τους προς την επιφάνεια και το ανάστημα του κ. Δένδια και κάθε Δένδια είναι πολύ μικρό για να σκιάσει τέτοιες λέξεις.

ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΤΗΝ ΘΑΨΕΤΕ,
ΟΜΩΣ ΞΕΧΝΑΤΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΠΟΡΟΣ

Η ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΔΕΝ ΦΙΜΩΝΕΤΑΙ

Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης
93.8FM|98.0FM(?)|radio98fm.org

Εμπρησμός από φασίστες στο Xanadu