Ιταλία: Mια ενημέρωση και μερικές σκέψεις για την Επιχείρηση Sibilla και το 41 bis εναντίον του αναρχικού Alfredo Cospito

Στις 22 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε στο Κακουργιοδικείο της Ρώμης ακρόαση σχετικά με τα προληπτικά μέτρα που διατάχθηκαν για την κατασταλτική επιχείρηση Sibilla. Η ακρόαση προέκυψε από έφεση της εισαγγελέως Manuela Comodi κατά της διάταξης του αναθεωρητικού δικαστηρίου της Περούτζια, που στις 16 Δεκεμβρίου είχε οδηγήσει στην ακύρωση των προληπτικών μέτρων που είχαν ληφθεί στις 11 Νοεμβρίου στο πλαίσιο της κατασταλτικής επιχείρησης. Το Ακυρωτικό Δικαστήριο, παρά την γνωμοδότηση της Γενικής Εισαγγελίας (η οποία είχε ζητήσει την απόρριψη της έφεσης της εισαγγελέως της Περούτζια), έκανε δεκτό το αίτημα της Comodi, ακυρώνοντας την διάταξη του αναθεωρητικού δικαστηρίου και διατάσσοντας νέα ακροαματική διαδικασία. Τα προληπτικά μέτρα δεν είναι αποτελεσματικά και θα διαταχθεί νέα ακρόαση για την επανεξέτασή τους τους επόμενους μήνες στο δικαστήριο της Περούτζια.

Θα θέλαμε να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία αυτής της είδησης για να αναλύσουμε τους λόγους που οδήγησαν σε αυτήν την καταστολή, προσθέτοντας κάποιες δικές μας εκτιμήσεις που απορρέουν κυρίως από την πρόσφατη εντολή μεταφοράς του συντρόφου Alfredo Cospito σε καθεστώς κράτησης 41 bis.
Τον Σεπτέμβριο του 2021, μετά από πολυετείς έρευνες που διεξήχθησαν από τις διοικήσεις της Ειδικής Επιχειρησιακής Ομάδας των Καραμπινιέρων στο Μιλάνο και την Περούτζια, ζητήθηκαν από την εισαγγελία της Περούτζια οκτώ συλλήψεις αναρχικών συντρόφων. Η εντολή αυτή απορρίφθηκε εν μέρει και υποβαθμίστηκε από τον δικαστή για προκαταρκτικές έρευνες. Ταυτόχρονα με αυτό το αίτημα σύλληψης, διατάχθηκε τρίμηνη εντολή λογοκρισίας για την αλληλογραφία του συντρόφου Alfredo Cospito, η οποία στην συνέχεια ανανεώθηκε αρκετές φορές.

Έτσι, στις 11 Νοεμβρίου, πραγματοποιήθηκαν δεκάδες έρευνες από την ROS των Καραμπινιέρων, κοινοποιήθηκε η έρευνα Sibilla που αφορούσε περίπου 15 συντρόφους, και επιβλήθηκαν έξι προληπτικά μέτρα σε σχέση με την κατηγορία υποκίνησης σε διάπραξη εγκλήματος με επιβαρυντικό παράγοντα τον σκοπό της τρομοκρατίας: ένα ένταλμα σύλληψης στην φυλακή για τον Alfredo Cospito (που τότε ήταν ήδη φυλακισμένος στην φυλακή της Terni), η σύλληψη του συντρόφου Michele Fabiani, ο οποίος τέθηκε σε ολικό κατ’ οίκον περιορισμό, και τέλος, η υποχρέωση παραμονής στον δήμο κατοικίας από κοινού με την υποχρέωση υπογραφής τρεις ημέρες την εβδομάδα για τέσσερα συντρόφια. Την ίδια ημέρα της επιχείρησης, δύο ιστότοποι (roundrobin.info και malacoda.noblogs) τέθηκαν επίσης σε μπλακάουτ, καθιστώτας τις διαδικτυακές τους διευθύνσεις μη ανιχνεύσιμες, και επί του παρόντος εξακολουθούν να μην είναι προσβάσιμοι στην ιταλική επικράτεια μέσω συμβατικών προγραμμάτων περιήγησης (λόγω τεχνικών περιορισμών, οι δυνάμεις καταστολής ήταν σε θέση να διατάξουν το μπλακάουτ μόνο στην Ιταλία, δεδομένου ότι δεν ήταν δυνατόν να εξαλείψουν πλήρως τους εν λόγω ιστότοπους). Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, μετά από λίγο περισσότερο από έναν μήνα, τα προληπτικά μέτρα ακυρώθηκαν όλα από το αναθεωρητικό δικαστήριο.

Οι κύριες κατηγορίες κατά των συντρόφων είναι ότι συγκρότησαν ή συμμετείχαν σε ανατρεπτική συνεργασία με σκοπό την τρομοκρατία και την υπονόμευση της δημοκρατικής τάξης (270 bis c.p.) και ηθική αυτουργία σε διάπραξη εγκλήματος (414 c.p.) με επιβαρυντικό παράγοντα τον σκοπό της τρομοκρατίας, σε σχέση με την έκδοση, δημοσίευση και διανομή της αναρχικής εφημερίδας “Vertiolo” ή, όσον αφορά ορισμένους από τους υπόπτους, για την αναφορά ορισμένων άρθρων από τις συγκεκαλυμμένες ιστοσελίδες (συγκεκριμένα το «Ποια διεθνής;», μία συνέντευξη του Alfredo Cospito που δημοσιεύθηκε σε τρία μέρη στην εφημερίδα). Εκτός από αυτές τις κατηγορίες, υπάρχουν επιπλέον κατηγορίες για υποκίνηση και άλλα μικρότερα αδικήματα, που και πάλι επιβαρύνονται από τον σκοπό της τρομοκρατίας (που ενυπάρχει στην δημοσίευση άρθρων και συνεισφορών στις ιστοσελίδες, καθώς και για ορισμένα φυλλάδια και αμέτρητες επιτοίχιες επιγραφές στο Σπολέτο). Τέλος, ένα συντρόφι κατηγορείται για φθορά σε σχέση με μια ενέργεια που έλαβε χώρα στο Φολίνιο εναντίον ορισμένων μηχανημάτων των ιταλικών ταχυδρομείων κατά την διάρκεια της απεργίας πείνας φυλακισμένων συντρόφων τον Μάιο-Ιούνιο του 2019 για το κλείσιμο του τμήματος A2 της φυλακής L’ Aquila. Η έρευνα της Sibilla από την εισαγγελία της Περούτζια – που αρχικά επικεντρώθηκε περισσότερο στο Circolaccio Anarchico στο Σπολέτο – «κληρονόμησε» αργότερα, μετά από προτροπή της Εθνικής Διεύθυνσης Καταπολέμησης της Μαφίας και της Τρομοκρατίας, μια προηγούμενη και πιο εκτεταμένη έρευνα για 270 bis και 414 c.p. από την εισαγγελία του Μιλάνου που ξεκίνησε το 2016, με τη ευφάνταση ονομασία “Vetriolo” και είχε ως στόχο της παρακολούθηση συντρόφων στο Μιλάνο, την Γένοβα, το Μπέργκαμο και το Σπολέτο. Στο πλαίσιο αυτής της έρευνας, η ROS, αναζητώντας ομοιότητες, αντιστοιχίες ή λεξιλογικές και εννοιολογικές συμπτώσεις, είχε αναλάβει το έργο να συγκρίνει ένα μεγάλο μέρος των άρθρων που δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα με τα κείμενα ανάληψης ευθύνης μιας σειράς εμπρηστικών και εκρηκτικών επιθέσεων που έλαβαν χώρα στην Ιταλία (και μία στην Ελλάδα).

Μεταξύ των στόχων της Επιχείρησης Sibilla ήταν να στοχοποιηθεί η εφημερίδα, να κατασχεθούν όλα τα αντίτυπα που βρέθηκαν από τις δυνάμεις καταστολής κατά την διάρκεια των ερευνών, και κυρίως να σκληρύνει όσο το δυνατόν περισσότερο την συνθήκη φυλάκισης του συντρόφου Alfredo Cospito. Στις 5 Μαΐου, μετά από μήνες λογοκρισίας της αλληλογραφίας του και μετά την κατασταλτική επιχείρηση, ο σύντροφος διατάχθηκε να μεταφερθεί σε καθεστώς 41 bis. Η πρόθεση, απροκάλυπτη και δηλωμένη, είναι να φιμωθεί η συμβολή του, εμποδίζοντάς τον να δημοσιεύει άρθρα και παρεμβάσεις, επιχειρώντας να τον θάψουν στο πιο βασανιστικό καθεστώς κράτησης στις ιταλικές φυλακές. Ακόμη περισσότερο υπό το φως των κατασταλτικών προθέσεων – που δεν είναι αποτέλεσμα κανενός είδους «εξαιρετισμού», αλλά έκφραση της δημοκρατίας στην ιδιότυπη μετάβασή της σε μια νέα μορφή αυταρχικής στροφής – επαναλαμβάνουμε ότι δεν θα αποτύχουμε ποτέ στην αλληλεγγύη μας προς τον Alfredo και όλα τα φυλακισμένα συντρόφια. Ιδιαίτερα θα θέλαμε να στείλουμε μια αδελφική αγκαλιά με στροφή όχι μόνο στον Alfredo αλλά και στον Gianluca, σύντροφο που βρίσκεται υπό έρευνα στην Sibilla και επί του παρόντος σε πλήρη κατ’ οίκον περιορισμό μετά από μια κατασταλτική επιχείρηση (έρευνα Diamante, 16 Μαρτίου) από την εισαγγελία της Γένοβας.

Η αλληλεγγύη – ως βασικό συναίσθημα που αναδύεται μέσα από την συνειδητοποίηση του βαθύτατου μοιράσματος της αναρχικής ιδέας – δεν αρκεί ωστόσο. Μπροστά στην μεταγωγή του Alfredo Cospito στο 41 bis, και υπό το φως της κατασταλτικής αυστηροποίησης που συνεχίζεται εδώ και χρόνια, είναι απαραίτητο να τεθούν τα θέμελια για μια διαφορετική αλληλεγγύη, μια χειροπιαστή διεθνής επαναστατική αλληλεγγύη που, πέρα από κάθε «ειδίκευση» ενάντια στις φυλακές, τονίζει, βάζοντάς τους στην πράξη, τους λόγους για τον αγώνα μας και τον σκοπό του: την καταστροφή του κράτους, του κεφαλαίου, κάθε εξουσίας. Για τους λόγους αυτούς καλούμε σε στήριξη όλων των αναρχικών και επαναστατικών πρωτοβουλιών που θα τεθούν σε εφαρμογή ενάντια στο 41 bis και την μεταφορά του συντρόφου σε αυτό το καθεστώς κράτησης.

Από την πλευρά μας, παραμένει σταθερή μας πρόθεση να επιμείνουμε στην αναρχική προπαγάνδα. Αυτά τα κατασταλτικά γεγονότα λαμβάνουν χώρα σε ένα ιστορικό πλαίσιο όπου ο καπιταλισμός μας σέρνει προς την πιθανότητα ενός νέου γενικευμένου πολέμου, όπου το κόστος ζωής λιμοκτονεί και εξαθλιώνει εκατομμύρια προλετάριων, όπου η περιβαλλοντική κρίση έχει εξαπολυθεί με την ερημοποίηση και τις ξηρασίες που πλήττουν όλο και πιο έντονα ακόμα και τα δικά μας γεωγραφικά πλάτη, και μετά από δύο χρόνια υγειονομικής κρίσης που έχει κλειδώσει τους εργαζόμενους μέσα και τους εκβιάζει με τα green pass, ενώ οι εταιρείες συνεχίζουν να κάνουν την δουλειά τους. Μπροστά σε όλα αυτά, όχι μόνο θέλουμε να επαναλάβουμε ότι δεν θα αφήσουμε το στόμα μας κλειστό, αλλά και ότι δεν θα επιτρέψουμε στην καταστολή να μετατοπίσει όλες μας τις δυνάμεις στην απλή άμυνα απέναντι στις κρατικές επιθέσεις.

Το να επιμείνουμε στις πρακτικές μας σημαίνει πρωτίστως να συνεχίσουμε να τοποθετούμε τον αναρχισμό ως την μόνη ιστορική δύναμη απτής και καταστροφικής αντίστασης ενάντια στην καταστροφή προς την οποία μας σέρνουν τα αφεντικά και οι εξουσιαστές.

Σε αυτό το πνεύμα καλούμε όλους να συμμετάσχουν στην διήμερη εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο Σπολέτο στις 26 και 27 Ιουνίου. Την Κυριακή 26 Ιουνίου, μαζί με κάποια συντρόφια συντάκτες του αναρχικού δεκαπενθήμερου “Bezmotivny”, θα συζητήσουμε για τον πόλεμο στην Ουκρανία από μια αδιάλλακτα διεθνιστική άποψη, δηλαδή ενάντια σε κάθε κράτος, εξικώντας από το δικό μας, για την ηττοπάθεια, για την ήττα του ΝΑΤΟ. Την Δευτέρα 27 του μηνός, σε συνδυασμό με την απόφαση παύσης της δίκης του Scripta Manet, θα συζητήσουμε για την αντι-αναρχική καταστολή των τελευταίων χρόνων. Θα υπάρχει επιπλέον χρόνος για συζήτηση και οργάνωση για την κινητοποίηση ενάντια στην απόφαση μεταφοράς του Alfredo στο 41 bis. Οι συζητήσεις θα πραγματοποιηθούν στις 5 μ.μ. στο Circolaccio Anarchico στο Σπολέτο, Viale della republica 1/A.

Κάποιοι αναρχικοί που βρίσκονται υπό έρευνα
23 Ιουνίου, 2022

Μετάφραση: ΔΟ ΕΗΦ
Πηγή: Dark Nights

Χιλή: 13 χρόνια μετά την πτώση στη μάχη του συντρόφου Mauricio Morales.

Στις 22 Μαΐου 2009 ο αναρχικός σύντροφος Mauricio Morales πεθαίνει μετά την τυχαία πυροδότηση του εκρηκτικού μηχανισμού που μετέφερε στη Σχολή Χωροφυλακής. Ένας σύντροφος διέφυγε και η αστυνομία εξαπέλυσε κατασταλτικό κυνήγι εναντίον του κύκλου του, επιδιώκοντας να βάλει τέλος στις σχεδόν εκατό εκρηκτικές επιθέσεις που διαπράττουν αντιεξουσιαστικές ομάδες.
Η ανάμνηση και η μνήμη του Mauri ενώνεται με εκείνη των υπόλοιπων αναρχικών που σκοτώθηκαν στον αγώνα και την αντιπαράθεση με το κράτος, με αυτόν τον τρόπο κάθε χρόνο ο Μάης μετατρέπεται σε νέα ερεθίσματα για την όξυνση της αντιπαράθεσης με την εξουσία και την ενδυνάμωση της κοινότητας της άρνησης.

Ένας άλλος Μάιος, μια άλλη 22η, πάλι οι αναμνήσεις, πάλι η μνήμη σε επίθεση… είναι ήδη αδύνατο να φυλακιστεί η μνήμη του σε όσους τον γνώριζαν ή ήταν κοντά του, η μνήμη του έχει τις μορφές και τα συνθήματα εκείνων που τον φέρνουν στο παρόν σε κάθε συνωμοσία, χωρίς ηγέτες ή εκπροσώπους, δεν υπάρχουν επίσημες φωνές. Η εξεγερσιακή μνήμη μπορεί απλά να βρίσκεται παντού.

Η 22α Μαΐου είναι η στιγμή να μιλήσουμε για μια επιθετική αλληλεγγύη κατά των φυλακών, είναι μια από τις ευκαιρίες όπου βλέπουμε την υλοποίηση του κοινωνικού πολέμου, όπου καταστρέφουμε τις καρικατούρες που περικλείουν τους συντρόφους μόνο σε κάποιες πράξεις, όπου δοκιμάζουμε τους εαυτούς μας στις αξιώσεις να δώσουμε έναν εικονοκλαστικό χαρακτήρα στη μνήμη καταστρέφοντας κάθε πιθανό βωμό.

Με αιώνια αγάπη για τον Mauri, αιώνιο μίσος για τους εχθρούς της ελευθερίας: Ας διαδώσουμε την αναπόσπαστη μνήμη στη μάχη!

Επιθετική αλληλεγγύη για τους αιχμαλώτους του κοινωνικού πολέμου!

Μαύρη μνήμη για τον αναρχικό της πράξης Mauricio Morales!

Πηγή: Dark Nights
Μετάφραση: ΔΟ ΕΗΦ

Διεθνές περιοδικό του κοινωνικού πολέμου – ‘Ο πόλεμος είναι το υπέρτατο δράμα μιας πλήρως μηχανοποιημένης κοινωνίας’, Dark Nights #51 (Αγγλικά)

Διεθνές περιοδικό του κοινωνικού πολέμου κατά του μιλιταρισμού, κατά των εθνικιστικών και ιμπεριαλιστικών πολέμων, υπέρ της εξέγερσης, της επανάστασης και του διεθνισμού.

Άλλη μια διευρυμένη έκδοση 16 σελίδων με άρθρα σχετικά με τη συνεχιζόμενη πείνα για πόλεμο από τα έθνη, τον καπιταλισμό και τον πολιτισμό. Άρθρα από Ιταλούς συντρόφους, για έναν πολύ αναγκαίο αντιμιλιταρισμό και κάλεσμα για τη διεθνή ως απάντηση στον πόλεμο που πολεμάμε όλη μας τη ζωή κάτω από το υπαρκτό. Άμεσες δράσεις και ανακοινώσεις αντιμιλιταριστικού χαρακτήρα και παραδείγματα προηγούμενων επιθέσεων, συμπεριλαμβανομένων των πυρήνων άμεσης δράσης, επιθέσεις από τη Γερμανία και από το Ηνωμένο Βασίλειο εναντίον στρατιωτικών στόχων.

Εκτυπώστε το, μοιράστε το, αφήστε το σε ένα τυχαίο μέρος!

“Σαμποτάρουμε τον πόλεμο, πυροδοτώντας τη Διεθνή!”

1.‘War is the supreme drama of a completely mechanized society’
2.‘We sabotage the war, Triggering the International’ – Beztomivny
3.‘We do not enlist’ – Anarchists from Spoleto
4.‘Anti – Militarism & Social Insurrection’ – Wolfi Landstreicher
5.‘Another war is possible’ – Responsibility Claim for arson & incendiary attacks by Cells of Anti-Militarist Action
6.‘Heretics’ – Gabriel Pomba da Silva

ΔΊΚΤΥΟ ΚΑΤΆ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΏΝ ΔΙΚΑΙΩΜΆΤΩΝ

Κατεβάστε, αντιγράψτε και διανείμετε! DIY!

Link: Dark Nights #51 ‘War is the supreme drama of a completely mechanized society’
Πηγή: Dark Nights
Μετάφραση: ΔΟ ΕΗΦ

ΗΚ: Δήλωση του αναρχικού κρατούμενου Toby Shone 10 Μαΐου 2022

Δήλωση του Toby Shone
10 Μαΐου 2022

Ευχαριστώ όλους/ες όσοι/ες ήρθαν να εκφράσουν την αλληλεγγύη και την οργή τους στο Bristol Crown Court την Παρασκευή. Μετά από 15 μήνες απομόνωσης, ήταν ο μεγαλύτερος αριθμός συντρόφων που είχα δει εδώ και πολύ καιρό. Η δύναμη και η ζεστασιά σας παραμένει στην καρδιά μου.

Αυτή ήταν μια μεγάλη ήττα και ταπείνωση για τους αντιτρομοκρατικούς εισαγγελείς και την αστυνομία, αλλά δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε. Έχει συγκροτηθεί μια κρατική μεθοδολογία την οποία θα χρησιμοποιήσουν για να επιτεθούν και σε άλλους/ες στον αναρχικό χώρο όταν μπορέσουν.

Η επιχείρηση Adream επίσης δεν έχει ακόμη κλείσει και έτσι θα πρέπει να παραμείνουμε έτοιμοι/ες. Υπάρχουν πολλά διδάγματα που πρέπει να αντλήσουμε εδώ και μια πιο ολοκληρωμένη ανάλυση θα γίνει με τον καιρό.

Η αποφυλάκισή μου αναμένεται στα τέλη Δεκεμβρίου και θα είμαι υπό άδεια μέχρι τον Νοέμβριο του 2024. Η Μονάδα Διαχείρισης Παραβατών (OMU) της φυλακής μου επιβεβαίωσε ότι οι αντιτρομοκρατικές μονάδες εξακολουθούν να σκοπεύουν να με παρακολουθούν και μετά την αποφυλάκισή μου. Είμαι σίγουρος ότι θα προσπαθήσουν να πάρουν εκδίκηση, αλλά με την αγάπη και τη συνενοχή όλων των συντρόφων, θα ανεβάσουμε τη θερμοκρασία. Η ελευθερία και η διχόνοια είναι ένα και το αυτό. Πάντα αμετανόητος, πάντα αναρχικός.

Τίποτα δεν έχει τελειώσει, όλα συνεχίζονται.

Πηγή: Dark Nights

Μετάφραση: ΔΟ ΕΗΦ

Σταμάτα να διαμαρτύρεσαι και γίνε επαναστάτης/τρια: Πώς να γίνεις μέλος της FAI

Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες γέρνουν όλο και πιο κοντά στην πλήρη κατάρρευση και ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος διαφαίνεται στον ορίζοντα, ένα ερώτημα καίει με αυξανόμενη ένταση στα μυαλά των Αναρχικών παντού : τι μπορώ να κάνω για να βοηθήσω να καταστραφούν τα πράγματα;

Από την εποχή της ακμής των αρχών του 1900, ο ηθικός και κοινωνικός ιστός της βίαιης Αμερικής δεν έχει βρεθεί τόσο κοντά στο σημείο καμπής, τα μυαλά ενός ολόκληρου πληθυσμού τόσο κοντά στο να βράσουν. Ζούμε σε μια μοναδική εποχή, σε μια μεταβατική θέση – οι Ριζοσπάστες κάθε είδους εγκαταλείπουν γρήγορα τις προ πολλού νεκρές τακτικές της Αριστεράς Διαμαρτυρίας υπέρ της μαχητικής δραστηριότητας, φτάνοντας στο σημείο να σχηματίζουν ένοπλες ομάδες. Το κράτος όχι μόνο το γνωρίζει αυτό, αλλά και το περιμένει, κάτι που λέει αρκετά τρομερό για το τι μας περιμένει, λαμβάνοντας υπόψη τη μαζική συγκέντρωση στρατιωτικών μονάδων για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Τα πράγματα είναι άσχημα, πραγματικά άσχημα, και οι άνθρωποι παντού αισθάνονται την ανάγκη να κάνουν κάτι. Το γεγονός είναι ότι η βία ΔΟΥΛΕΥΕΙ και οι άνθρωποι αρχίζουν να το συνειδητοποιούν αυτό.

Ο ριζοσπαστισμός έχει εδώ και καιρό χτυπηθεί από τις ηλίθιες πεποιθήσεις που διαιωνίζονται από το Δημοκρατικό Κόμμα. Με την προδοσία του Μπέρνι οι άνθρωποι αρχίζουν να αναζητούν εναλλακτικές λύσεις. Υπάρχει μια φαγούρα στο χέρι των απανταχού Αριστερών, ένα βαρύ σπυρί που ζητάει να σπάσει. Γίνεται λόγος για «πραγματική επανάσταση» και για το τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Είναι ένα ερώτημα του οποίου η ώρα έχει έρθει. Η θρησκευτική πίστη στη μη βία, που μας έχουν χώσει παθητικο-επιθετικά στο λαιμό μας, δηλώνει ότι ένα άτομο πρέπει να επιτρέψει σε μια οντότητα με την οποία βρίσκεται σε αντιπαράθεση να δει το κακό στους δικούς του/της τρόπους και να αλλάξει οικειοθελώς, επειδή απ’ ό, τι φαίνεται οι άνθρωποι αλλάζουν τα συστήματα πεποιθήσεων όπως τα υγρά ατμού. Αυτό, ως δια μαγείας, θα εξαπλωθεί με κάποιο τρόπο σε όλη την κοινωνία και θα δημιουργήσει μόνιμη αλλαγή. Φυσικά όλα αυτά είναι ψέματα. Αυτή η ανόητη αντίληψη εμπιστεύεται εξαιρετικά την ανθρώπινη συνείδηση και υποθέτει ότι οι άνθρωποι αποφασίζουν ορθολογικά για την πορεία των πράξεών τους και έχει αποδείξει ότι είναι χρεοκοπημένη. Αν το δόγμα της «συνειδητής επιλογής» ήταν αληθινό, ολόκληρος ο τομέας της διαφήμισης δεν θα υπήρχε. Αν ένα άτομο είχε εξαρχής λειτουργική συνείδηση, θα συμμετείχε πράγματι σε δραστηριότητες που απειλούν και καταστρέφουν διάφορες μορφές ζωής σε αυτόν τον πλανήτη, θα υποστήριζε ένα κράτος που εξάγει πόλεμο και θάνατο σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο; Ολόκληρο το σύστημα εξαρτάται από τους ανθρώπους που ΔΕΝ ενεργούν ορθολογικά και δεν αναλογίζονται ηθικά τις ίδιες αυτές πράξεις. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι οι αστυνομικοί και οι στρατιώτες κοιμούνται σαν μωρά.

Άλλες παρατάξεις, κυρίως στην Αριστερά, θέλουν να περιμένουμε κάποια Μεγάλη Επανάσταση, αποδεχόμενοι τη ζωή μας ως εργαλεία σε κάποιο διαλεκτικό έργο, αναγκασμένοι να δεχόμαστε σιωπηλά το ένα χτύπημα μετά το άλλο μέχρι να επιτευχθεί αρκετή κρίσιμη μάζα μέχρι….ναι, βασικά κανείς δεν φαίνεται να ξέρει. Ο Σερφίνσκι στο Ευλογημένη η Φλόγα σημειώνει ότι σχεδόν κάθε στρατόπεδο συγκέντρωσης που διοικούσαν οι Ναζί είχε οργανωμένη αντίσταση, κάποια μάλιστα με όπλα. Χιλιάδες κρατούμενοι συμμετείχαν σε αυτές τις οργανώσεις σχεδιάζοντας ενεργά τη στιγμή που θα έβαζαν τέλος στην εκτεταμένη σφαγή και θα απελευθερώνονταν. Το πρόβλημα ήταν ότι το σχέδιο δεν καρποφόρησε ποτέ, οι καιροί δεν ήταν ποτέ αρκετά κατάλληλοι, τα πράγματα δεν ήταν ποτέ αρκετά έτοιμα. Τα πτώματα συνέχιζαν να συσσωρεύονται με την ίδια ταχύτητα που ξεσπούσε κάθε νέα ανείπωτη φρίκη, όμως οι ιεραρχικοί ηγέτες παρέμεναν ακλόνητοι περιμένοντας τον ιδανικό καιρό. Ακόμα και οι κοινωνικές διαμαρτυρίες όπως οι καλύτεροι μισθοί, η κοινωνική ασφάλιση, τα περισσότερα δικαιώματα, αν και σίγουρα αξιοθαύμαστες, είναι κινητοποιήσεις με ημερομηνία λήξης που οδηγούν πίσω στην παθητικότητα. Το μόνο πράγμα που μαθαίνουμε περιμένοντας είναι να περιμένουμε.

Οι άνθρωποι θέλουν να δράσουν, θέλουν να κάνουν κάτι. Τα πλήθη των ανήσυχων είναι γεμάτα με κάτουρο και ξύδι που ψάχνουν για στόχο. Τα χέρια είναι πρόθυμα με ένα μόνο ερώτημα να απομένει: με ποιους στο διάολο θα το κάνουν;

Είναι ένα ερώτημα που έχω θέσει στον εαυτό μου, και ένα που με οδήγησε να στείλω μήνυμα στους αξιόλογους φίλους του Insurrection News, ένα σημείο συγκέντρωσης «ειδήσεων, αντιπληροφόρησης και υποκίνησης από την παγκόσμια πρώτη γραμμή της αντικαπιταλιστικής εξέγερσης και του κοινωνικού πολέμου». Όπως το είδα, υπήρχαν μερικές ομάδες εκεί έξω, αλλά δύσκολα θα βρείτε κάποια καλύτερη από την περιβόητη Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία, μια σκιώδη «τρομοκρατική» ομάδα, περισσότερο γνωστή με το ιταλικό ακρωνύμιο FAI, την ίδια της οποίας τις «ομάδες θανάτου» κάλυψα για το Disinfo:

«[Η] FAI/FRI κατέστησε σαφές ότι δεν πρόκειται για μια συλλογή μαθητών γυμνασίου με περαστικό ενδιαφέρον για τον Μπακούνιν. Πρόκειται για σκληροπυρηνική Προπαγάνδα της Πράξης.” “Η φωτιά, η επίθεση, η απειλή εναντίον οποιουδήποτε εκπροσώπου της εκκλησίας και της εξουσίας είναι απολύτως δικαιολογημένη”, σημείωσαν οι Αναρχικοί, “Έχουμε τα όπλα και την προθυμία μας να τους επιτεθούμε. Οι μέρες του γλεντιού τους έχουν τελειώσει».

Η FAI/FRI είναι ίσως η μόνη αναρχική συλλογικότητα στον πλανήτη που μπορεί να υποστηρίξει αυτόν τον ισχυρισμό, έχοντας εξαπολύσει εμπρηστικές επιθέσεις εναντίον πύργων κινητής τηλεφωνίας στη Ρωσία καθώς και εναντίον τραπεζών της Χιλής, σαμποτάροντας σιδηροδρομικές γραμμές του Μπρίστολ, ακόμη και πυροβολώντας την επιγονατίδα του επικεφαλής μιας ιταλικής εταιρείας πυρηνικής μηχανικής.

Αυτοί οι τύποι και τύπισσες δεν παίζουν και δεν ενδιαφέρονται να «επηρεάσουν την επιχειρηματολογία» ή να «ηθικολογήσουν τις νίκες».

Μασκοφόροι αναρχικοί που φέρνουν το φόβο στην καρδιά της αστικής τάξης; Μείνε ήρεμη παλλόμενη καρδιά μου! Λοιπόν, πού μπορεί κανείς να εγγραφεί;

Η σύντομη απάντηση: δεν μπορείτε.

Η μακρά απάντηση είναι πολύ πιο περίπλοκη.

«Η FAI δεν έχει πραγματικά μέλη, είναι μια άτυπη οργάνωση», εξηγεί το Insurrection News. Παρόλο που μπορεί να μην έχει γραφεία, βαθμούς ή επίσημες δομές, αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος δεν θα μπορούσε να γίνει μέλος της. «Ένα άτομο είναι μέλος της FAI μόνο όταν πραγματοποιεί μια δράση υπό το όνομα της FAI. Είναι περισσότερο μια ιδέα παρά κάποιο είδος πραγματικής οργάνωσης».

Ο Alfredo Cospito, ο φυλακισμένος Αναρχικός που καταδικάστηκε για μια δράση της FAI-FRI (γονατίζοντας εκείνο το στέλεχος της εταιρείας πυρηνικής ενέργειας) αναπτύσσει και υπογραμμίζει την αποτελεσματικότητα αυτής της «άτυπης» οργάνωσης σε μια επιστολή από τη φυλακή:

«Δεν θα κουραστώ ποτέ να το επαναλαμβάνω, κατά τη γνώμη μου, η άτυπη ομοσπονδία πρέπει να «περιορίζεται» στο να είναι ένα απλό μέσο που ακόμη και σύντροφοι σαν εμένα, εντελώς ξένοι προς οποιαδήποτε οργάνωση, μπορούν να χρησιμοποιήσουν, δίνοντας στον εαυτό τους τη δυνατότητα να σχετιστούν με άλλα άτομα ή πυρήνες διασκορπισμένους σε όλο τον κόσμο. Η FAI-FRI είναι ένα όπλο πολέμου και όσο πιο απλή είναι η δομή της, όσο πιο στοιχειώδης είναι η δυναμική της, τόσο πιο αποτελεσματική θα είναι. Η μείωση της πολυπλοκότητάς του αυξάνει την αποτελεσματικότητά του…..

Αντί να περιμένουν να δοθούν εντολές, η FAI λειτουργεί ως εφίστιος φανός για άτομα ή ομάδες που θα υψώσουν γενναία τη δική τους μαύρη σημαία του Αναρχισμού – δεν υπάρχει ηγέτης για να συλληφθεί, ούτε πληροφοριοδότες για να πληρωθούν, επειδή οι πυρήνες δεν έρχονται σε επαφή μεταξύ τους.

Τόσο ο συντονισμός όσο και η συνέλευση είναι εκτεθειμένα στην καταστολή, όλοι γνωρίζουν όλους τους άλλους, είναι σαν χάρτινος πύργος, αν πέσει ο ένας πέφτουν όλοι οι άλλοι. Η FAI, με έναν πολύ απλό και φυσικό τρόπο μέσα από τη συλλογική εμπειρία δεκάδων ομάδων διάσπαρτων σε όλο τον κόσμο, χωρίς καν να το καταλάβει, αντικατέστησε αυτές τις δύο παλιές μεθοδολογίες με επαναστατικές εκστρατείες που δεν χρειάζονται προθεσμίες ή αμοιβαία γνώση, μόνο οι πράξεις μιλούν. Δεν υπάρχει ανάγκη συντονισμού όταν αρκεί η επικοινωνία της αρχής μιας εκστρατείας με διεκδικήσεις, κομμάτια γραπτού λόγου που ακολουθούν τις δράσεις και ανοιχτές συζητήσεις μεταξύ διαφορετικών εντάσεων (εξεγερσιακών, ατομικιστών, μηδενιστών, κοινωνικών και αντικοινωνικών αναρχικών) δημιουργώντας έτσι νέες διαδρομές που δεν χαρακτηρίζονται ποτέ από ομοιομορφία, ιδεολογία, πολιτική. Όσον αφορά τη συνέλευση, αυτός είναι ένας τρόπος να πολιτικοποιηθούν και να γίνουν ιδεολογικές οι απλές και φυσικές σχέσεις συγγένειας, φιλίας, αγάπης, αδελφοσύνης,που έχει μέσα της κάθε ομάδα της FAI-FRI και οι οποίες αφορούν την πιο προσωπική τους ζωή και μόνο τη στιγμή της δράσης διαπλέκονται με την ύπαρξη της άτυπης ομοσπονδίας…

Η άτυπη ομοσπονδία ακολουθεί την πολεμική της τροχιά, η οποία μέσα στα όρια της δύναμής της θέλει μόνο να καταστρέψει και να μην οικοδομήσει τίποτα. Μια απρόβλεπτη τροχιά, η οποία δεν είναι ποτέ ιδεολογική, ποτέ πολιτική, ποτέ εποικοδομητική και η οποία μερικές φορές τέμνεται με εκείνη του «πραγματικού κινήματος». Δύο τροχιές με τελείως διαφορετικούς στόχους, η πρώτη το αναρχικό κίνημα, μαχητικό, βίαιο, επαναστατικό με τις συνελεύσεις και τις ειδικές οργανώσεις του και η δεύτερη η FAI-FRI, ένα απλό μέσο, στοιχειώδες, βασικό, άτυπο για να κάνει πόλεμο, να χτυπάει, μετά να εξαφανίζεται, να επικοινωνεί χωρίς ποτέ να γίνεται ορατό. Οι δύο τροχιές πρέπει να διατηρηθούν χωριστά η μία από την άλλη, καθώς θα εκμηδένιζαν η μία την άλλη αν συναντιόντουσαν.

Πάνω απ’ όλα ένα πράγμα πρέπει να είναι ξεκάθαρο, ο καθένας είναι μέρος της FAI-FRI μόνο τη στιγμή της δράσης, μετά ο καθένας επιστρέφει στη ζωή του ως αναρχικός, μηδενιστής, ατομικιστής, στα δικά του σχέδια και τις εξεγερτικές ή επαναστατικές του προοπτικές με όλα τα παρελκόμενά τους όπως συνελεύσεις, συντονισμοί, πυρήνες συνάφειας, καταλήψεις, κομμούνες, αγώνες στην περιοχή και ούτω καθεξής.

Η FAI-FRI (τουλάχιστον έτσι την βλέπω εγώ) δεν είναι ένα κόμμα ή ένα κίνημα και ακόμη λιγότερο μια οργάνωση, αλλά ένα μέσο για την ενίσχυση μεμονωμένων ομάδων συνάφειας ή μεμονωμένων ατόμων δράσης μέσω διεθνών εκστρατειών που ενώνουν τις δυνάμεις μας χωρίς συντονισμό, χωρίς να παραδίδουν πολύτιμη ελευθερία.

Ένα μέσο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κάθε αναρχικό που επιδιώκει την καταστροφή στο εδώ και τώρα. Δεν είναι ένα τέλειο μέσο, πολλά πράγματα θα μπορούσαν να βελτιωθούν ξεκινώντας από τις διεθνείς εκστρατείες, οι οποίες, νομίζω, δεν έχουν αξιοποιηθεί ποτέ στο έπακρο. Φανταστείτε τη συγκέντρωση δυνάμεων σε στόχους του ίδιου είδους, σε διεθνή κλίμακα…».

Ισχυρά λόγια και μεγάλες αξιώσεις. Αλλά λειτουργεί αυτό;

Άλλες οργανώσεις, όπως το Μέτωπο Απελευθέρωσης της Γης και η αδελφή του οργάνωση, το Μέτωπο Απελευθέρωσης των Ζώων, έχουν χρησιμοποιήσει παρόμοιες άτυπες, κυψελοειδείς δομές με καταστροφικά αποτελέσματα, προκαλώντας ζημιές αξίας εκατομμυρίων δολαρίων και όλα αυτά χωρίς ούτε μία σύλληψη από το 1997 έως το 2000, σημειώνοντας σε ένα FAQ:

«Αυτή η δομή των πυρήνων ήταν εξαιρετικά αποτελεσματική στη διασφάλιση της συνέχισης της οργάνωσης με ελάχιστες συλλήψεις. Οι διωκτικές αρχές, ιδίως στη Βόρεια Αμερική, είναι εκπαιδευμένες να αναγνωρίζουν και να αντιμετωπίζουν οργανώσεις που έχουν έναν ηγέτη, μια ιεραρχία και ένα κεντρικό αρχηγείο. Το ELF δεν περιέχει τίποτα από αυτά. Λόγω των αυτόνομων και υπόγειων πτυχών των πυρήνων του ELF, μια διείσδυση σε έναν πυρήνα δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι θα σταματήσει ολόκληρο το κίνημα. Εάν ένα άτομο ή ακόμη και ένας ολόκληρος πυρήνας συλληφθεί από τις αρχές, άλλα άτομα και πυρήνες θα είναι ελεύθερα να συνεχίσουν το έργο τους καθώς λειτουργούν ανεξάρτητα και ανώνυμα ο ένας από τον άλλο. Η δομή των πυρήνων είναι ένα είδος τακτικής αντάρτικου που εφαρμόζεται με επιτυχία από διάφορα κινήματα σε όλο τον κόσμο εδώ και αιώνες. Μπορεί να είναι μια επιτυχημένη τακτική όταν χρησιμοποιείται σωστά εναντίον μιας μεγαλύτερης στρατιωτικής δύναμης.

Το ELF δεν έχει κάποιο είδος φυσικού καταλόγου μελών ή συναντήσεων που μπορείτε να παρακολουθήσετε για να συμμετάσχετε. Θυμηθείτε, το ELF δεν περιστρέφεται γύρω από μια φυσική βάση ή μια κλασικά σχεδιασμένη δομή, αλλά αντίθετα γύρω από μια ιδεολογία. Εάν πιστεύετε στην ιδεολογία του ELF και ακολουθείτε ένα συγκεκριμένο σύνολο ευρέως δημοσιευμένων κατευθυντήριων γραμμών, μπορείτε να διεξάγετε δράσεις και να γίνετε μέλος του ELF.

Τα άτομα που ενδιαφέρονται να δραστηριοποιηθούν… πρέπει να ακολουθήσουν τις παραπάνω κατευθυντήριες γραμμές και να δημιουργήσουν το δικό τους στενό ανώνυμο πυρήνα που αποτελείται από αξιόπιστους και ειλικρινείς ανθρώπους. Να θυμάστε ότι το ELF και κάθε πυρήνας μέσα σε αυτό είναι ανώνυμοι όχι μόνο μεταξύ τους αλλά και για το ευρύ κοινό. Έτσι δεν υπάρχει ρεαλιστική πιθανότητα να δραστηριοποιηθεί κάποιος σε έναν ήδη υπάρχοντα πυρήνα. Πάρτε πρωτοβουλία, δημιουργήστε το δικό σας πυρήνα και κάντε αυτό που πρέπει να γίνει!»

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η FAI ήταν διαβόητα επιτυχημένη. 180 επιθέσεις με φωτιές και βομβιστικές επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν από μία μόνο ομάδα με την ονομασία «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς», γεμίζοντας τους υπηρέτες του κράτους με περισσότερο φόβο από ό,τι θα μπορούσε να έχει οποιαδήποτε «κατοχή». Οι επιθέσεις προσανατολίζονται γύρω από πτυχές της κοινωνίας σε συγκεκριμένες εκστρατείες και όχι σε συντεταγμένες με βάση την τοποθεσία, επιτρέποντας στα μέλη να χτυπήσουν με οποιονδήποτε τρόπο θεωρούν εφικτό. Ένα κάλεσμα για εκδίκηση στο όνομα των πεσόντων αναρχικών που ονομάστηκε «Μαύρος Δεκέμβρης» απέφερε τουλάχιστον 63 επιτυχημένες δράσεις σε ένα μήνα σε πολλές ηπείρους. Λέει ένα άλλο κείμενο της FAI: «Χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες εκστρατείες ως στρατηγική (για παράδειγμα ενάντια στο σύστημα φυλακών ή στη λεηλασία της γης και των ζώων) μπορούμε εύκολα να προκαλέσουμε βραχυκύκλωμα στην κανονική λειτουργία της κοινωνίας. Για παράδειγμα, μια εκστρατεία κατά των φυλακών που θα περιλαμβάνει αφίσες και φυλλάδια κατά των φυλακών, σαμποτάζ και εμπρησμούς κατά των εταιρειών που χτίζουν φυλακές ή/και πλουτίζουν με τη διαχείρισή τους, επιστολές σε φυλακισμένους αναρχικούς, επιθέσεις σε δεσμοφύλακες και διοικητές φυλακών, εκρηκτικές επιθέσεις σε δικαστές σε αλληλεγγύη με αναρχικούς κρατούμενους, θα ήταν αναμφισβήτητα μια ισχυρή εκστρατεία που θα προκαλούσε ρωγμές στους τοίχους των φυλακών. Αυτού του είδους οι κινητοποιήσεις μπορούν να χτυπήσουν το καθεστώς της φυλακής και να δημιουργήσουν απρόβλεπτες καταστάσεις μέσα στη φυλακή, ακόμα και να βοηθήσουν τους συντρόφους που θέλουν να αποδράσουν».

Οι επιθέσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα ή πυρήνες συντρόφων, που απορρίπτουν την ιδέα οποιουδήποτε συγκεντρωτικού μοντέλου και επιλέγουν να ξεκινήσουν από τη βάση ατομικών πρωτοβουλιών που θέλουν να συλλογικοποιηθούν. Όπως το έθεσε μια ομάδα: «Στις ομαδικές συναντήσεις, κάθε σύντροφος είχε την ευκαιρία να προτείνει ένα σχέδιο επίθεσης, ανοίγοντας έτσι μια συζήτηση για το σχεδιασμό, το χρονοδιάγραμμα, την πολιτική ανάλυση και τα επιχειρησιακά προβλήματα που δημιουργεί η τοποθεσία ενός συγκεκριμένου στόχου. Κατά τη διάρκεια αυτών των συζητήσεων, δεν υπήρχε καμία εγγύηση ότι θα καταλήγαμε σε συμφωνία. Τα αντίθετα επιχειρήματα μερικές φορές εξελίσσονταν σε μια ισχυρή διαλεκτική, ιδίως όσον αφορά τη στρατηγική και την ιεράρχηση του χρονισμού, και αρκετά συχνά υπήρχαν περισσότερες από μία προτάσεις, οπότε έπρεπε στη συνέχεια να επιλέξουμε ποια θα επιλέγαμε και ποια θα κρατούσαμε στην «αποθήκη» για να βελτιωθεί στο μέλλον».

Από εκεί και πέρα, υπογράφηκε ένας αριθμός ανακοινώσεων από ομάδες (Μηδενιστική Φράξια, Κομάντο Ανάσα του Τρόμου, Τερροριστική Αντάρτικη Μονάδα) που προέκυψαν από κάθε ξεχωριστή πρωτοβουλία, μια έξυπνη μέθοδος που αφήνει τους αστυνομικούς να μαντεύουν και να κυνηγούν αδιέξοδα. Μετά την επίτευξη συμφωνίας, είτε ως ολόκληρη συλλογικότητα είτε ως ξεχωριστή πρωτοβουλία, σχεδιάζεται συνήθως η επίθεση. Κάθε μέλος συνεισφέρει – οι πληροφορίες συλλέγονται από εφημερίδες, περιοδικά και το Διαδίκτυο – η περιοχή όπου θα γινόταν η δράση αναγνωρίζεται και χαρτογραφείται – η προσέγγιση και η αποχώρηση από τον στόχο σχεδιάζεται (αποφεύγοντας κάμερες και αστυνομικά σημεία ελέγχου), συμπεριλαμβανομένων εναλλακτικών διαδρομών σε περίπτωση που συνέβαινε κάτι απρόβλεπτο, και φυσικά έχοντας κατά νου το ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης με τα γουρούνια. Υπήρχαν επίσης ομάδες υποστήριξης, «κρησφύγετα», τρόποι για να ζητήσετε βοήθεια κ.λπ.

Insurrectionary Anarchism https://www.youtube.com/watch?v=5dySnjapIbM

Φυσικά, η FAI δεν είναι απλώς οτιδήποτε και τα πάντα. Η FAI είναι μηδενιστές, ατομικιστές και εξεγερσιακοί του υψηλότερου διαμετρήματος. Το να προσθέσει κανείς τη φωνή του σε μια τέτοια χορωδία σημαίνει ότι γνωρίζει καλά τα τραγούδια της καταστροφής που τραγουδούν και τις θεωρίες που κρύβονται πίσω από αυτά. Το παραπάνω βίντεο κάνει καλή δουλειά για να σας δώσει μια γρήγορη εισαγωγή στο τι ακριβώς είναι ο Επαναστατικός Αναρχισμός. Να είστε σίγουροι όμως ότι ζουν για την πραγματική δράση τους, όχι για θεωρητικές τοποθετήσεις. Μια παιδική επαφή με τον εμπρησμό έχει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα από ένα πτυχίο διαλεκτικής.

Πριν από 110 χρόνια, οι ηγέτες του κόσμου κοιμόντουσαν ανήσυχοι σε φτερωτά κρεβάτια, με εφιάλτες αναρχικών που κρατούσαν βόμβες να τους κυνηγούν από την πρώτη σελίδα της πρωινής εφημερίδας μέχρι τα σύνορα της χώρας των ονείρων και παντού ενδιάμεσα. Ήταν μια εποχή όπου κανένα αξίωμα δεν ήταν πολύ ισχυρό και καμία ζωή δεν ήταν πολύ ευγενής για να αφαιρεθεί τόσο αδίστακτα όσο αδίστακτα αντιμετώπιζαν οι ηγέτες τους ανθρώπους. Οι ιστορίες τόλμης και περιπέτειας ήταν τόσο συνηθισμένες όσο και οι συγκεκριμένες νίκες που παρήγαγαν στις ζωές εκείνων που είχαν το θάρρος να τις επιδιώξουν. Ήταν μια εποχή τόσο ανήσυχη, τόσο φλεγόμενη από θειάφι, που ήταν αρκετή για να κρατήσει τον Αναρχισμό στο χάρτη, ακόμη και με έναν αιώνα πικρών ηττών μπροστά του.

Αυτές οι ίδιες συνθήκες είναι και πάλι εδώ. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τις νίκες.

Μετάφραση: ΔΟ ΕΗΦ
Πήγη: Traces of Fire