Αλληλεγγύη στους φοιτητές που αγωνίζονται ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση & την καταστολή

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ, ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

Μέσα σε συνθήκες βαθιάς συνολικής συστημικής κρίσης, το κρατικό καπιταλιστικό σύστημα επιταχύνει τις αναδιαρθρώσεις που βάζουν στο στόχαστρο κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής, απαξιώνοντας βασικές κοινωνικές ανάγκες, την εργασία, την υγεία, την παιδεία. Ειδικά, η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στα πρότυπα των αξιών της κυριαρχίας, της καθυπόταξης, του κοινωνικού ελέγχου, του αποκλεισμού των φτωχότερων στρωμάτων και την ευθυγράμμιση με τις επιταγές της αγοράς αποτελεί διακαή πόθο της εξουσίας. Η σημερινή πολιτική διαχείριση, πατώντας πάνω στο έδαφος που άνοιξε η προηγούμενη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, κατήργησε το πανεπιστημιακό άσυλο, προώθησε και ψήφισε μια σειρά νόμων που μόνο στόχο έχουν την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της δημόσιας παιδείας, τη διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών, την ένταση των ταξικών αποκλεισμών, την καταστολή, την πειθάρχηση και την υποταγή μαθητών, φοιτητών και εκπαιδευτικών στις επιταγές του συστήματος.

Κομμάτι της ευρύτερης αντιεξεγερτικής πολιτικής που έχει εξαπολύσει η κυριαρχία σε όσους και όσες αντιστέκονται απέναντι στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι και η τοποθέτηση πανεπιστημιακής αστυνομίας μέσα και έξω από τα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Πρόκειται για κατατασταλτικές κρατικές μεθοδεύσεις που έχουν στόχο τον κοινωνικό χαρακτηρα του πανεπιστημιακού ασύλου το οποίο είναι άρρηκτα συνυφασμένο με τους αγώνες ενάντια στην εξουσία, τους αγώνες για την ελευθερία και την κοινωνική χειραφέτηση. Αυτό μαρτυρά η μακρά γραμμή των αγώνων που έδρασαν στους χώρους του, από την περίοδο της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης, μέχρι την Εξέγερση του 2008. Μέχρι και σήμερα που οι αγωνιζόμενοι φοιτητές μάχονται και αντιμετωπίζουν τις αύρες, τα χημικά και τις επιθέσεις των ένστολων δολοφονικών ταγμάτων εφόδου της δημοκρατίας στους δρόμους και μέσα στα πανεπιστήμια το άσυλο συνεχίζει να αποτελεί ζωντανό σημείο αναφοράς για τους εξεγερμένους, τους αγωνιστές/στριες, τους αναρχικούς, το σύνολο του κινήματος, πεδίο συνάντησης και ανάπτυξης πλήθους πολιτικών διεργασιών, πεδίο έκφρασης της κοινωνικής αμφισβήτησης και ανυπακοής. Στην εφαρμογή του, ο νόμος 4777 μετατρέπει τον πανεπιστημιακό χώρο σε ένα περιβάλλον επιτήρησης και ελέγχου καθώς προβλέπεται η τοποθέτηση συστημάτων καταγραφής εικόνας και ήχου, αισθητήρων και ανιχνευτών κίνησης, συναγερμών, μηχανημάτων ανίχνευσης αντικειμένων και ουσιών. Η πανεπιστημιακή αστυνομία δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά το μέσο με το οποίο το «Πανεπιστήμιο 2030» –όπως έχει ονομαστεί– θα μπορέσει να γίνει πραγματικότητα, εφόσον καμφθούν και εκμηδενιστούν οι αξιόμαχες αντιστάσεις εντός της φοιτητικής κοινότητας. Οι ταξικοί φραγμοί που μπαίνουν μέσω της ελάχιστης βάσης εισαγωγής για τους μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και το ν + ν/2 που ορίζει χρονικό όριο στον κύκλο σπουδών, αποτελούν σημείο τομής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης που επιδιώκεται εδώ και δεκαετίες. Μία αναδιαρθρωτική πολιτική που αποσκοπεί στην δημιουργία ενός πανεπιστημίου πολιτικά απονεκρωμένου, αποκομμένου από την υπόλοιπη κοινωνία όπου θα εξυπηρετεί καθαρά τα συμφέροντα του κεφαλαίου, τροφοδοτώντας φθηνά ειδικευόμενα χέρια στην αγορά εργασίας και διεξάγοντας έρευνες για την στρατιωτική βιομηχανία και τους μεγάλους τεχνολογικούς κολοσσούς.

Επιπλέον μια από τις βασικές επιδιώξεις της εξουσίας είναι να θέσει στο στόχαστρο τη νεολαία και κάθε κοινωνικό πεδίο όπου εκφράζεται η αμφισβήτησή της στο υπάρχον, τα σχολεία και τις σχολές, και να διαγράψουν από τη συλλογική μνήμη τα αποτυπώματα ολόκληρων δεκαετιών σκληρών κοινωνικών και ταξικών αγώνων. Θέλουν να σβήσουν τα χνάρια των μαθητικών καταλήψεων και πανεκπαιδευτικών κινητοποιήσεων του 1990-91, του 1998-99 και των φοιτητικών του 2006-07, την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, γιατί λειτουργούν ως παραδείγματα αντίστασης, γιατί δείχνουν δρόμους στους καταπιεσμένους στο σήμερα. Ενώ πιο πρόσφατα παραδείγματα αποτελούν οι καταλήψεις, οι συγκρούσεις και οι μαζικές διαδηλώσεις των φοιτητών/τριών στην Θεσσαλονίκη ενάντια στην νέα εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, την συγχώνευση των σχολών και την πανεπιστημιακή αστυνομία που ήρθαν αντιμέτωπες με συλλήψεις , ξυλοδαρμούς και άγρια καταστολή.

Η ιδεολογική και κατασταλτική επίθεση ενάντια στο άσυλο, τις καταλήψεις, τις διαδηλώσεις στοχεύει συνολικά την κοινωνία, στο τσάκισμα των πολιτικών, κοινωνικών και ταξικών αγώνων που αναπτύσσονται σήμερα από τα κάτω και συλλογικά, αλλά και επιχειρεί να αλλοιώσει την παρακαταθήκη των αγώνων που δόθηκαν. Και αυτό γιατί η ιστορική μνήμη των αγώνων για ελευθερία, ισότητα, δικαιοσύνη, τρομάζει την εξουσία καθώς της υπενθυμίζει πως δεν είναι άτρωτη, γιατί η συλλογική μνήμη των αγώνων του παρελθόντος μπολιάζει τους νέους που δίνονται και πρόκειται να δοθούν, γιατί το νήμα των μαχών για την κοινωνική απελευθέρωση δεν έχει κοπεί αλλά μέσα στα χρόνια και παρά τις συνεχείς προσπάθειες των κυρίαρχων να καταστείλουν όσους αγωνίζονται, συνεχίζει να ξεδιπλώνεται και να ενώνει τους αγωνιστές διαφορετικών εποχών, συνεχίζει να δημιουργεί τις προοπτικές για την συντριβή του χρεοκοπημένου συστήματος κράτους και αφεντικών.

Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ ΑΣΥΛΟΥ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!
ΥΓΕΙΑ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΤΡΟΦΗ-ΣΤΕΓΑΣΗ

 ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ – ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ!
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση

Κράτος και κεφάλαιο γεννούν τον φασισμό | Συγκεντρώσεις 9 & 15 Ιούνη

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ

Σήμερα – που οι παγκόσμιοι δυνάστες της ανθρωπότητας εξαπολύουν πολέμους και θρέφουν τον εθνικισμό στοχεύοντας στον κατακερματισμό των από τα κάτω, σε ένα περιβάλλον ρημαγμένο από την εγκληματική κρατική διαχείριση της πανδημίας που λειτούργησε ως επιταχυντής των κοινωνικών αναδιαρθρώσεων που λεηλατούν την κοινωνική βάση, που η κρατική καταστολή εντείνεται επιχειρώντας να αναχαιτίσει την έκφραση της ολοένα και διογκούμενης κοινωνικής δυσαρέσκειας -στο πλαίσιο της ευρύτερης αντιεξεγερτικής εκστρατείας ενεργοποιούνται εκ νέου τα φασιστικά τάγματα εφόδου, ως η αντεπαναστατική εφεδρεία του κράτους, για να λειτουργήσουν επικουρικά στις δυνάμεις της καταστολής και να συνδράμουν στους επίσημους σχεδιασμούς της κυριαρχίας στοχεύοντας στη διάχυση του φόβου στην κοινωνία και στην τρομοκράτηση των αγωνιζόμενων. Αυτό καταδεικνύει και η έναρξη ενός νέου γύρου παρακρατικών και δολοφονικών επιθέσεων από την αρχή της χρονιάς από τη Θεσσαλονίκη μέχρι την Αθήνα ενάντια σε φοιτητές, αντιφασιστικές συγκεντρώσεις, σε συνδικαλιστικές και αριστερές οργανώσεις, ενάντια σε μετανάστες.

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Στις 15 Ιουνίου ξεκινάει το εφετείο της δίκης Χ.Α-εγκληματική οργάνωση. Περίπου έξι χρόνια από την έναρξη της δίκης και ενάμιση χρόνο μετά την απόφαση της πρωτόδικης διαδικασίας, κάποιοι από τους νεοναζί έχουν ήδη αποφυλακιστεί ενώ σύντομα, εξαιτίας των χαμηλών ποινών, αναμένεται να αφεθούν πολλοί ακόμα.

Το αντιθεσμικό και ακηδεμόνευτο αντιφασιστικό κίνημα, οι αγωνιστές/στριες της βάσης, με τη διαρκή και μαχητική τους στάση στους δρόμους απέναντι στον φασισμό και τον ναζισμό πέτυχαν να αποτελέσει αυτή η δίκη μέχρι τώρα ένα κομβικό κοινωνικό και πολιτικό γεγονός. Το σύνθημα «φασίστες κουφάλες έρχονται κρεμάλες» που ήχησε στη Λ. Αλεξάνδρας έξω από το Εφετείο στις 7/10/20 τη στιγμή της πρωτόδικης απόφασης και οι συγκρούσεις που ξέσπασαν με τις δυνάμεις καταστολής αμέσως μετά, έκαναν σαφές πως η προσπάθεια του συστήματος να ξεπλυθεί μέσα από τις καταδίκες των φασιστών δεν ευοδώθηκε και πως η απόφαση της δίκης δεν νομιμοποίησε το πολιτικό σύστημα που γεννά, θρέφει και κατά το δοκούν χρησιμοποιεί τους φασίστες ως το μακρύ του χέρι.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό είναι αγώνας ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, ενάντια στην κρατική καταστολή και τρομοκρατία, ενάντια στην υποτίμηση της ζωής μας, ενάντια στον ρατσισμό, τον εθνικισμό και τον πόλεμο. Χωρίς καμία αυταπάτη πως ο φασισμός μπορεί να νικηθεί στις αίθουσες τις αστικής δικαιοσύνης. Όπως τότε- από τις αντιφασιστικές διαδηλώσεις για τον Π.Φύσσα και τον Σ.Λουκμάν, τις κινητοποιήσεις απέναντι στα εθνικιστικά συλλαλητήρια και τις φασιστικές φιέστες, στις μάχες στους δρόμους και στις γειτονιές μέχρι τις συγκεντρώσεις και συγκρούσεις έξω από το Εφετείο στη δίκη της Χ.Α. και μέσα στις αίθουσες της αστικής δικαιοσύνης –έτσι και τώρα, να μην αφήσουμε σπιθαμή γης στους φασίστες!

ΥΨΩΝΟΥΜΕ ΑΝΑΧΩΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

9 ΙΟΥΝΙΟΥ, 18:00, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ – ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ – ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ – ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

15 ΙΟΥΝΙΟΥ, 9:00 ΠΜ, ΕΦΕΤΕΙΟ

την ημέρα έναρξης του Εφετείου της δίκης της Χ.Α.

αναρχικό/αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια | αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος Pasamontaña | κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 | Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση | Σύντροφοι/Συντρόφισσες

Ενημέρωση από τις συγκεντρώσεις σε Κυψέλη και Πετράλωνα ενάντια στη λεηλασία της κοινωνικής βάσης και την ακρίβεια

Ως Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση πραγματοποιήσαμε συγκέντρωση- μικροφωνική με ανάρτηση πανό, αφισοκόλληση και μοίρασμα κειμένων ενάντια στην κρατική- καπιταλιστική βαρβαρότητα, την περαιτέρω λεηλασία της κοινωνικής βάσης και την ακρίβεια την Πέμπτη 26/5 στο Πάρκο Κύπρου και Πατησίων (Κυψέλη) και το Σάββατο 28/5 στον σταθμό ΗΣΑΠ Πετραλώνων.

Το κείμενο της συνέλευσης που μοιραζόταν κατά τη διάκρεια των παρεμβάσεων:

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ & ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΣΗΣ

Οι αλλεπάλληλες κρίσεις του κρατικού– καπιταλιστικού συστήματος δεν είναι αποτέλεσμα τυχαίων γεγονότων αλλά προκύπτουν από τις ίδιες τις αντιφάσεις του που τις προκαλεί η αθεράπευτη σύγκρουση που επιβάλλει η βασική του αρχή, η εκμετάλλευση και καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο. Οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ εργαλειοποιούν τις κρίσεις, ώστε να μπορέσει το σύστημα να διαιωνίσει την ύπαρξή του, να αυξήσει τα κέρδη του, να επεκτείνει την ισχύ του και να βαθύνει την επιβολή της κυριαρχίας του πάνω στις κοινωνίες και τη φύση.

Το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία μετά τη στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας αποτελεί το πιο πρόσφατο γεγονός μέσα από το οποίο αναδεικνύεται η βαθιά σήψη του κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος που δεν έχει πλέον τίποτα να υποσχεθεί στους από τα κάτω πέρα από πόλεμο, προσφυγιά, αρρώστιες, φτώχεια, εξαθλίωση, έλεγχο και υποταγή. Η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για την κυριαρχία των πλουτοπαραγωγικών πηγών, για τη διαχείρισή τους και τη διεύρυνση της «σφαίρας επιρροής» του κάθε μπλοκ εξουσίας σε συνδυασμό με τη διαρκή επιθυμία κρατών και αφεντικών για τη μεγιστοποίηση της ισχύος και των κερδών τους έχουν, για άλλη μία φορά, ως αποτέλεσμα την εγκαθίδρυση μίας εφιαλτικής πραγματικότητας για τα κατώτερα κοινωνικά κομμάτια όλου του κόσμου. Πρώτα πρώτα για τους λαούς που βιώνουν τη φρίκη του πολέμου και της προσφυγιάς και αμέσως μετά για όλους τους υπόλοιπους που δέχονται τόσο τις συνέπειες της λεηλασίας κάθε πεδίου παροχής των στοιχειωδών για την επιβίωση κοινωνικών αγαθών όσο και την περαιτέρω όξυνση του ελέγχου, της επιτήρησης, της καταστολής και των όρων εκμετάλλευσης και καταπίεσης.

Αυτή η συνθήκη, σε συνδυασμό με το ρημαγμένο τοπίο όπως διαμορφώθηκε από τη δολοφονική κρατική διαχείριση της πανδημίας– με τραγική συνέπεια τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων ανά τον κόσμο και 30.000 στον ελλαδικό χώρο μέχρι σήμερα, όπου το ελληνικό κράτος το μόνο που προσέφερε ήταν άγρια καταστολή των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων στο σύνολό τους και την επιπλέον διάλυση του ΕΣΥ, με την πλήρη εγκατάλειψή του, με συγχωνεύσεις νοσοκομειακών μονάδων και ιδιωτικοποιήσεις και με τη μη στελέχωσή του με το αναγκαίο προσωπικό -οδηγούν πλέον το σύνολο της κοινωνικής βάσης στη βίαιη φτωχοποίηση και τους ταξικά πιο αδύναμους να δυσκολεύονται να καλύψουν τις βασικότερες ανάγκες τους για την επιβίωσή τους. Οι λογαριασμοί στα νοικοκυριά και το κόστος παραγωγής αυξήθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα όσο ποτέ άλλοτε. Η τιμή του ρεύματος, του αερίου και των καυσίμων εκτοξεύτηκαν, συμπαρασύροντας ασφαλώς και όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μαζί τους. Βασικά αγαθά όπως το ψωμί και το ηλιέλαιο έφτασαν σε ασύλληπτα μέχρι πρότινος ύψη. Με αυτό το τρόπο απομειώνεται η δυνατότητα των φτωχών να καλύψουν τις πρώτες ανάγκες τους με αποτέλεσμα την ολοκληρωτική εξαθλίωση της ζωής τους, αφού αδυνατούν να εξασφαλίσουν ακόμα και τα βασικά με όρους επιβίωσης. Η επονομαζόμενη “πραγματική οικονομία” φλερτάρει εκ νέου με μια ολοκληρωτική κατάρρευση.

Απέναντι στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό ήρθε για ακόμη μια φορά η στιγμή να προτάξουμε την αξιοπρέπεια, την αντίσταση, την αλληλεγγύη. Απέναντι στην ακρίβεια, την υποτίμηση της ζωής μας, τη φτωχοποίηση και την καταπίεση, απέναντι σε πολέμους και εθνικισμό, απέναντι σε κράτη και αφεντικά που καταδυναστεύουν τις ζωές μας να εντείνουμε τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Να σταθούμε όλοι και όλες μαζί στο δρόμο και τους αγώνες της κοινωνικής αντίστασης και της ταξικής αλληλεγγύης. Να αγωνιστούμε συλλογικά και από τα κάτω ενάντια στους δυνάστες μας, να δυναμώσουμε και να περιφρουρήσουμε τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις που βρίσκονται στο στόχαστρο της καταστολής και να οργανώσουμε νέες. Χωρίς να έχουμε αυταπάτες για τον ρόλο των θεσμών, χωρίς να προσφέρουμε καμία συναίνεση στη διαχείριση της ζωής μας, να μην κάνουμε ούτε βήμα πίσω σε αυτά που έχουμε κατακτήσει και που διαρκώς διακυβεύονται και να κάνουμε τους χώρους που εργαζόμαστε, φοιτούμε και ζούμε εστίες αντίστασης και αγώνα. Απέναντι στον πόλεμο, που αποτελεί μονόδρομο σωτηρίας για το κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα, απέναντι στο σχέδιο αλληλοεξόντωσης των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων, απέναντι στον εθνικισμό, τον φασισμό και τον ιμπεριαλισμό η μόνη ελπίδα είναι η διεθνιστική αλληλεγγύη μεταξύ των λαών, η οργανωμένη αντεπίθεση των από τα κάτω. Ο μόνος δικός μας πόλεμος είναι ο κοινωνικός και ταξικός! Για την ανατροπή του κόσμου της εξουσίας και τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, ελευθερίας και δικαιοσύνης!

Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑ ΤΑΞΙΚΗ

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

ΥΓΕΙΑ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΤΡΟΦΗ-ΣΤΕΓΑΣΗ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ, ΤΑΞΙΚΗ, ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση

[ΣΑΚΤΧ] Συγκέντρωση-παρέμβαση ενάντια στη λεηλασία της κοινωνικής βάσης και την ακρίβεια

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ & ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΣΗΣ

Οι αλλεπάλληλες κρίσεις του κρατικού– καπιταλιστικού συστήματος δεν είναι αποτέλεσμα τυχαίων γεγονότων αλλά προκύπτουν από τις ίδιες τις αντιφάσεις του που τις προκαλεί η αθεράπευτη σύγκρουση που επιβάλλει η βασική του αρχή, η εκμετάλλευση και καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο. Οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ εργαλειοποιούν τις κρίσεις, ώστε να μπορέσει το σύστημα να διαιωνίσει την ύπαρξή του, να αυξήσει τα κέρδη του, να επεκτείνει την ισχύ του και να βαθύνει την επιβολή της κυριαρχίας του πάνω στις κοινωνίες και τη φύση.

Το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία μετά τη στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας αποτελεί το πιο πρόσφατο γεγονός μέσα από το οποίο αναδεικνύεται η βαθιά σήψη του κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος που δεν έχει πλέον τίποτα να υποσχεθεί στους από τα κάτω πέρα από πόλεμο, προσφυγιά, αρρώστιες, φτώχεια, εξαθλίωση, έλεγχο και υποταγή. Η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για την κυριαρχία των πλουτοπαραγωγικών πηγών, για τη διαχείρισή τους και τη διεύρυνση της «σφαίρας επιρροής» του κάθε μπλοκ εξουσίας σε συνδυασμό με τη διαρκή επιθυμία κρατών και αφεντικών για τη μεγιστοποίηση της ισχύος και των κερδών τους έχουν, για άλλη μία φορά, ως αποτέλεσμα την εγκαθίδρυση μίας εφιαλτικής πραγματικότητας για τα κατώτερα κοινωνικά κομμάτια όλου του κόσμου. Πρώτα πρώτα για τους λαούς που βιώνουν τη φρίκη του πολέμου και της προσφυγιάς και αμέσως μετά για όλους τους υπόλοιπους που δέχονται τόσο τις συνέπειες της λεηλασίας κάθε πεδίου παροχής των στοιχειωδών για την επιβίωση κοινωνικών αγαθών όσο και την περαιτέρω όξυνση του ελέγχου, της επιτήρησης, της καταστολής και των όρων εκμετάλλευσης και καταπίεσης.

Αυτή η συνθήκη, σε συνδυασμό με το ρημαγμένο τοπίο όπως διαμορφώθηκε από τη δολοφονική κρατική διαχείριση της πανδημίας– με τραγική συνέπεια τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων ανά τον κόσμο και 30.000 στον ελλαδικό χώρο μέχρι σήμερα, όπου το ελληνικό κράτος το μόνο που προσέφερε ήταν άγρια καταστολή των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων στο σύνολό τους και την επιπλέον διάλυση του ΕΣΥ, με την πλήρη εγκατάλειψή του, με συγχωνεύσεις νοσοκομειακών μονάδων και ιδιωτικοποιήσεις και με τη μη στελέχωσή του με το αναγκαίο προσωπικό -οδηγούν πλέον το σύνολο της κοινωνικής βάσης στη βίαιη φτωχοποίηση και τους ταξικά πιο αδύναμους να δυσκολεύονται να καλύψουν τις βασικότερες ανάγκες τους για την επιβίωσή τους. Οι λογαριασμοί στα νοικοκυριά και το κόστος παραγωγής αυξήθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα όσο ποτέ άλλοτε. Η τιμή του ρεύματος, του αερίου και των καυσίμων εκτοξεύτηκαν, συμπαρασύροντας ασφαλώς και όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μαζί τους. Βασικά αγαθά όπως το ψωμί και το ηλιέλαιο έφτασαν σε ασύλληπτα μέχρι πρότινος ύψη. Με αυτό το τρόπο απομειώνεται η δυνατότητα των φτωχών να καλύψουν τις πρώτες ανάγκες τους με αποτέλεσμα την ολοκληρωτική εξαθλίωση της ζωής τους, αφού αδυνατούν να εξασφαλίσουν ακόμα και τα βασικά με όρους επιβίωσης. Η επονομαζόμενη “πραγματική οικονομία” φλερτάρει εκ νέου με μια ολοκληρωτική κατάρρευση.

Απέναντι στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό ήρθε για ακόμη μια φορά η στιγμή να προτάξουμε την αξιοπρέπεια, την αντίσταση, την αλληλεγγύη. Απέναντι στην ακρίβεια, την υποτίμηση της ζωής μας, τη φτωχοποίηση και την καταπίεση, απέναντι σε πολέμους και εθνικισμό, απέναντι σε κράτη και αφεντικά που καταδυναστεύουν τις ζωές μας να εντείνουμε τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Να σταθούμε όλοι και όλες μαζί στο δρόμο και τους αγώνες της κοινωνικής αντίστασης και της ταξικής αλληλεγγύης. Να αγωνιστούμε συλλογικά και από τα κάτω ενάντια στους δυνάστες μας, να δυναμώσουμε και να περιφρουρήσουμε τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις που βρίσκονται στο στόχαστρο της καταστολής και να οργανώσουμε νέες. Χωρίς να έχουμε αυταπάτες για τον ρόλο των θεσμών, χωρίς να προσφέρουμε καμία συναίνεση στη διαχείριση της ζωής μας, να μην κάνουμε ούτε βήμα πίσω σε αυτά που έχουμε κατακτήσει και που διαρκώς διακυβεύονται και να κάνουμε τους χώρους που εργαζόμαστε, φοιτούμε και ζούμε εστίες αντίστασης και αγώνα. Απέναντι στον πόλεμο, που αποτελεί μονόδρομο σωτηρίας για το κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα, απέναντι στο σχέδιο αλληλοεξόντωσης των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων, απέναντι στον εθνικισμό, τον φασισμό και τον ιμπεριαλισμό η μόνη ελπίδα είναι η διεθνιστική αλληλεγγύη μεταξύ των λαών, η οργανωμένη αντεπίθεση των από τα κάτω. Ο μόνος δικός μας πόλεμος είναι ο κοινωνικός και ταξικός! Για την ανατροπή του κόσμου της εξουσίας και τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, ελευθερίας και δικαιοσύνης!

Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑ ΤΑΞΙΚΗ

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

ΥΓΕΙΑ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΤΡΟΦΗ-ΣΤΕΓΑΣΗ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ,ΤΑΞΙΚΗ, ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Πέμπτη 26 Μάη

Συγκέντρωση- παρέμβαση ενάντια στη λεηλασία της κοινωνικής βάσης και την ακρίβεια, Πάρκο Κύπρου και Πατησίων, 18.30

θα ακολουθήσει η διαδικασία της ΣΑΚΤΧ στην ΑΣΟΕΕ στις 20.00