Φωτογραφίες και ενημέρωση από τη συγκέντρωση υπεράσπισης του λόφου Στρέφη έξω από τα γραφεία της Prodea

Την Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου καλέστηκε από την Ανοιχτή Συνέλευση για την Υπεράσπιση του Λόφου Στρέφη  (Χρυσοσπηλιωτίσσης 9 & Αιόλου). Η συγκεκριμένη εταιρεία είναι η εκλεκτή του Δήμου Αθηναίων για την επιχείρηση “ανάπλασης” του λόφου του Στρέφη και των Εξαρχείων. Τη συγκέντρωση στήριξε και η Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Πετραλώνων-Θησείου-Κουκακίου τόσο με κάλεσμα και όσο με την οργανωμένη παρουσία της με πανό και κείμενο για τον λόφο Φιλοπάππου και τους σχεδιασμούς του Δήμου Αθηναίων και του ΥΠ.ΠΟ. για την εμπορευματοποίησή του.

Από νωρίς το απόγευμα της Παρασκευής διμοιρίες ΜΑΤ είχαν κλείσει τον δρόμο μπροστά από τα γραφεία της εταιρείας ενώ μηχανοκίνητες και πεζές αστυνομικές δυνάμεις βρίσκονταν σε κοντινή απόσταση. Η συγκέντρωση πλαισιώθηκε από αρκετό κόσμο, ο οποίος ξεπέρασε τα εκατό άτομα. Φωνάχτηκαν συνθήματα, πετάχτηκαν τρικάκια, μοιράστηκαν προκηρύξεις, διαβάστηκαν τμήματα του κείμενου και ο κόσμος της συγκέντρωσης αποχώρησε συντεταγμένα και με πορεία μέσω των οδών Αιόλου και Ερμού και κατευθύνθηκε στην πλατεία Συντάγματος, όπου ενώθηκε με την συγκέντρωση κατά της έμφυλης βίας και της πατριαρχίας, η οποία καλέστηκε με αφορμή την υπόθεση του βιασμού στην Θεσσαλονίκη.

Από τον Στρέφη μέχρι τον Φιλοπάππου αγώνας για την υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων. Οι δημόσιοι χώροι δεν είναι εμπόρευμα.

Ο Φιλοπάππου δεν ιδιωτικοποιείται, δεν εμπορευματοποιείται, δεν περιφράσσεται θα παραμείνει ανοικτός, ζωντανός και ελεύθερος.

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Πετραλώνων-Θησείου-Κουκακίου

κάθε Κυριακή 6μμ συνέλευση στην κατάληψη πρώην ΠΙΚΠΑ, Τιμοδήμου και Αντωνιάδου, Άνω Πετράλωνα – askpthk.espivblogs.net

Διδάγματα από την Ισπανική Επανάσταση (1936-1939)

Το παρόν έργο είναι από τα σημαντικότερα κριτικά βιβλία για την Ισπανική Επανάσταση στη διεθνή βιβλιογραφία. Ο συγγραφέας εξετάζει τις διάφορες φάσεις του αγώνα με οξυδερκή και ενδελεχή τρόπο και επισημαίνει τις αιτίες της αποτυχίας της Επανάστασης, υποστηρίζοντας ότι η σημαντικότερη ήταν εσωτερική. Η σύμπραξη των CNT και FAI είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια της αναρχικής ταυτότητας της δεύτερης. Η συνακόλουθη “συνδικαλιστικοποίηση” του αναρχικού κινήματος είχε ως συνέπειες την αύξουσα γραφειοκρατικοποίησή του και την ανάδειξη ισχυρών ηγετών που μεταμορφώθηκαν γρήγορα σε πολιτικούς “αστέρες” οι οποίοι, μεθυσμένοι από την αίγλη τους, υιοθέτησαν μια πολιτική άκρως αντίθετη με τις πάγιες αναρχικές αρχές, αποπροσανατολίζοντας – συνειδητά ή όχι – το κίνημα και υπονομεύοντας όχι μόνον αυτό, αλλά και την ίδια την Επανάσταση και, κατ’ επέκταση, τον πόλεμο – υιοθέτηση γραφειοκρατικών οργανωτικών δομών, αδιαφανείς διαδικασίες, αλλεπάλληλοι συμβιβασμοί με τους πολιτικούς χάριν της “αντιφασιστικής ενότητας”, γραφειοκρατικοποίηση του κολλεκτιβοποιημένου βιομηχανικού τομέα, αποδοχή της στρατικοποίησης κλπ. Ο συγγραφέας τεκμηριώνει ακλόνητα τα συμπεράσματά του βάσει αυθεντικών ντοκουμέντων της εποχής. Για αυτονόητους λόγους, το βιβλίο αυτό σπάνια αναφέρεται στη βιβλιογραφία αναρχικών βιβλίων – ιδιαίτερα Ισπανικών – για την Ισπανική Επανάσταση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Διατίθεται στο Βιβλιοπωλείο Μαυροκόκκινο Νήμα στο Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής

Σχετικά με τις πρόσφατες αστυνομικές εισβολές στα πανεπιστήμια

Οι αστυνομικές εισβολές σε πανεπιστημιακούς χώρους τις τελευταίες εβδομάδες εμπεριέχουν μια πρόγευση των κρατικών-κυβερνητικών προθέσεων. Καθώς φαίνεται, οι εισβολές αυτές συνιστούν τμήμα ενός ευρύτερου κρατικού σχεδίου δημιουργίας έντασης που βρίσκεται σε πλήρη ισχύ και έχει μια απτή σκοπιμότητα: να διαμορφώσει το κλίμα που θα προϋπαντήσει την πανεπιστημιακή αστυνόμευση.

Εφαλτήριο υπήρξε η προαναγγελμένη εκκένωση του κατειλημμένου χώρου «στέκι στο βιολογικό» στο ΑΠΘ την παραμονή της πρωτοχρονιάς και η αστυνομική εισβολή για την διάλυση νέας κατάληψης που έλαβε χώρα ως άμεση απάντηση λίγες μέρες αργότερα. Το σκηνικό μεταφέρθηκε στην Αθήνα και την «πολύπαθη» ΑΣΟΕΕ, με μια προκλητική έφοδο δυνάμεων ΟΠΚΕ που είχε ως απολογισμό την κινηματογραφική σύλληψη 6 φοιτητών.

Τα γεγονότα αυτά μαρτυρούν την ύπαρξη κεντρικού σχεδιασμού και λειτουργούν ως όχημα ανακίνησης της ίδρυσης πανεπιστημιακής αστυνομίας στην προοπτική της οποίας η κρατική προπαγάνδα στρώνει το έδαφος, γνωρίζοντας ότι θα αντιμετωπίσει νέο κύκλο αντιστάσεων. Συνακόλουθα, το κρατικό αυτό σχέδιο προεικονίζει βλέψεις για νέες δομικές εκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις* τις οποίες η καταστολή έρχεται για να προετοιμάσει και να περιφρουρήσει.

Όλα αυτά, δεν προέρχονται φυσικά από κάποια συγκεκριμένη αφορμή, δοθείσα από το στρατόπεδο των αγωνιζόμενων δυνάμεων εντός των σχολών. Οι “αφορμές”, όπως ο πρόσφατος ξυλοδαρμός ενός αρχικαθάρματος καθηγητή, υπόδικου για παιδεραστία, ακόμα κι αν δεν υπήρχαν, θα επινοούνταν. Δεν είναι λοιπόν οι «αφορμές» τέτοιων ενεργειών που δημιουργούν το σκηνικό έντασης και δήθεν επενεργούν ως βοηθητικά συμπληρώματα για να απαντηθούν από την καταστολή. Και ως εκ τούτου οι «καταδίκες» ενεργειών από τους επαΐοντες προβοκατορολόγους αποτελούν πλυντήρια των κρατικών και κυβερνητικών σχεδιασμών και τους παρέχουν άλλοθι. Η εγκατάσταση της πανεπιστημιακής αστυνομίας εάν και όποτε αυτή υλοποιηθεί προϋποθέτει την δημιουργία σκηνικού «ανασφάλειας» και «ανομίας» είτε υπάρχουν είτε δεν υπάρχουν οι αφορμές.

Η αξιοποίηση οποιασδήποτε ενέργειας εντός των πανεπιστημίων για την ενίσχυση του αφηγήματος της ασφάλειας και της αστυνόμευσης είναι μια μελετημένη τακτική του κράτους και της κυβέρνησης που δεν θα πρέπει να ιδωθεί ως αίτιο οπισθοχώρησης, αλλά σαν προβλεπόμενος παράγοντας. Αυτές είναι γνώριμες τακτικές της κρατικής προπαγάνδας. Κάθε επιθετική ενέργεια θα χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει κλίμα και θα ενσωματώνεται στην κρατική πολιτική ατζέντα με τρόπο που την εξυπηρετεί. Οι αγωνιζόμενες δυνάμεις εντός των σχολών θα πρέπει αυτό να το γνωρίζουν και να προσαρμόζουν αντίστοιχα την τακτική στην δράση τους με τρόπο που να καθίσταται αποτελεσματική και εύστοχη: νικητής στην μάχη δεν θα είναι αυτός που θα βαρέσει πιο δυνατά αλλά αυτός που θα βαρέσει πιο έξυπνα.

Η αναρχική δράση εντός των σχολών θα πρέπει να αντιληφθεί ότι την τελευταία απάντηση για το αν θα λειτουργήσει ή όχι η πανεπιστημιακή αστυνομία θα την δώσουν οι φοιτητές και οι φοιτήτριες. Έτσι συνέβη και έναν χρόνο πριν όταν και οι κρατικοί σχεδιασμοί σκόνταψαν πάνω στις αντιστάσεις που εκδηλώθηκαν. Η αναβολή της σύστασης των πανεπιστημιακών μπάτσων επισφράγισε την νίκη του φοιτητικού αγώνα. Τώρα βρισκόμαστε μπροστά στον δεύτερο γύρο. Με τις σχολές ανοιχτές η συνθήκη διεξαγωγής του αγώνα είναι ευνοϊκή για νέες, πολύπλευρες και βαθιές νίκες. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι το κράτος και η νεοφιλελεύθερη πολιτική του διοίκηση ενεργοποίησαν τους σχεδιασμούς αστυνόμευσης μέσα στην περίοδο της απαγόρευσης κυκλοφορίας αξιοποιώντας την ως μια χρυσή ευκαιρία, εντούτοις όμως δεν μπόρεσαν να τους υλοποιήσουν με την επανέναρξη του ακαδημαϊκού βίου. Είναι εφικτό και ρεαλιστικό να αποτύχουν και πάλι.

Το μεγάλο στοίχημα της περιόδου είναι το αν οι αναρχικές πολιτικές δυνάμεις εντός των σχολών θα καταφέρουν να δημιουργήσουν ερείσματα στην φοιτητική βάση, δομές αγώνα και υποδομές ιδεολογικής και πολιτικής ζύμωσης στο πλαίσιο μιας στρατηγικής πολιτικοποίησης, ριζοσπαστικοποίησης και συλλογικής οργάνωσης των φοιτητών/τριών που στην πλειοψηφία τους δεν επιθυμούν την περαιτέρω υποβάθμιση των σπουδών τους και τον κρατικό αυταρχισμό που έρχεται να την υποστηρίξει. Εκεί θα κριθούν όλα. Αν οι αγωνιζόμενοι/ες το αγνοήσουν βλέποντας μυωπικά και μονοσήμαντα το ζήτημα των πανεπιστημιόμπατσων ως κίνδυνο για τους κατειλημμένους χώρους των πανεπιστημίων και περιχαρακωθούν σε αυτούς, τότε μαζί με την μάχη θα χάσουν και αυτούς.

Το ζήτημα των εκπαιδευτικών αναδιαρθρώσεων για ένα πανεπιστήμιο πλήρως ευθυγραμμισμένο με τις φαντασιώσεις του κράτους και της αστικής τάξης όπως και το ζήτημα της αστυνόμευσης δεν είναι ζήτημα βεντέτας μεταξύ αναρχικών και αστυνομίας αλλά υπόθεση σύσσωμης της ταξικά προσδιορισμένης φοιτητικής κοινότητας. Είναι υπόθεση κοινωνική.

*βλ: Για την νέα εκπαιδευτική αναδιάρθρωση

Πρωτοβουλία Αναρχικών Αγίων Αναργύρων – Καματερού

Στο Retro Gastro η εργοδοτική αυθαιρεσία ξεπέρασε κάθε προηγούμενο

Το παρακάτω κείμενο αναδημοσιεύεται από τον σύνδεσμο εδώ (facebook).
Στις 4/10/2021 ξεκίνησε τη λειτουργία του το εστιατόριο Retro Gastro στο Θησείο.
Η περίπτωση του εν λόγω εστιατορίου δε διαφέρει σε τίποτα απ’ την επιβαλλόμενη συνθήκη που επικρατεί στο κλάδο της εστίασης.
Μη καταβληθέντα μεροκάματα, αδήλωτη και μη πληρωμένη υπερωριακή απασχόληση, ανασφάλιστη ή υπασφαλισμένη εργασία, επιφόρτιση των εργαζομένων με εργασίες που δεν υπάγονται στο πόστο τους (κουβάλημα ογκώδους εξοπλισμού), άνισο καταμερισμό των φιλοδωρημάτων και ιδιοποίησή τους από τον εργοδότη, μη καταβολή γευμάτων κ.α., (να σημειωθεί πως οι εργαζόμενες/οι υποχρεώθηκαν σε εργασίες προετοιμασίας πριν το επίσημο άνοιγμα του εστιατορίου).
Καθώς περνούσαν οι μέρες, ο εργοδότης απέφευγε τη διαδικασία πρόσληψης των εργαζομένων. Ύστερα από λεκτική πίεση για πρόσληψη και καταβολή των δεδουλευμένων, ο εργοδότης ξεκίνησε μαζικές απολύσεις, ενώ άλλοι, μην αντέχοντας τις συνθήκες πίεσης και επισφάλειας εξωθήθηκαν σε παραίτηση.
Σε μερικούς μετά από αρκετές μέρες έγινε πρόσληψη αλλά χωρίς τα αναγραφόμενα των συμβάσεων να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ώρες και αποδοχές του κάθε εργαζομένου. Σε μια άλλη περίπτωση συναδέλφου, ο εργοδότης έκανε αυθαίρετα πρόσληψη και απόλυση χωρίς να τον ενημερώσει, αποδεικνύοντας την εργοδοτική ασυδοσία σε βάρος των συναδελφισσών/ων.
Στις 7/12/2021, αφού οποιαδήποτε προσπάθεια επικοινωνίας με τον εργοδότη απέβη άκαρπη, έγινε διαμαρτυρία των υπαλλήλων με αποτέλεσμα να κλείσει το εστιατόριο για μια εβδομάδα. Η εργοδοσία προχώρησε σε αντικατάσταση του προσωπικού ,ανακοινώνοντας στο μεσοδιάστημα το προσωρινό κλείσιμο του καταστήματος με πρόσχημα «τεχνικό πρόβλημα στην κουζίνα του εστιατορίου».
Η κινητοποίηση των δέκα πρώην εργαζομένων ήταν άμεση και συντονισμένη, αντιδρώντας στην εργοδοτική αυθαιρεσία, διεκδικώντας τα εργασιακά τους δικαιώματα.
Οι εργαζόμενες/οι έχουν προχωρήσει σε καταγγελία στους αρμόδιους φορείς, ώστε να τους αναγνωριστούν τα δεδουλευμένα.
Για άλλη μία φορά στο χώρο του επισιτισμού οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι. Ανασφάλιστη εργασία, εξαντλητικά ωράρια, μη καταβολή δεδουλευμένων, εργασιακές συμβάσεις που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Οι πρώην εργαζόμενοι στο εστιατόριο Retro Gastro διεκδικούν τα νόμιμα εργασιακά τους δικαιώματα.
Διεκδικούν τα δεδουλευμένα.
Διεκδικούν τα ένσημα.
Διεκδικούν συλλογικές συμβάσεις εργασίας που να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Τον αγώνα τους στηρίζει το «Σωματείο Σερβιτόρων και Μαγείρων» και το σωματείο μουσικών «Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος» καθώς και οι εργαζόμενοι μουσικοί εξαπατήθηκαν κατά τον ίδιο τρόπο με όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους.
Κανένας μόνος του.
Αγώνας, αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη.
Να σταματήσουν η εκμετάλλευση και η αυθαιρεσία των εργοδοτών στο χώρο του επισιτισμού.
Συλλογική διεκδίκηση για καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Πρώην εργαζόμενες/οι.

Ενημέρωση από το Εφετείο για την κατάληψη της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (2016)

Στις 14-1-2022, έπειτα από αλλεπάλληλα βασανιστικά πηγαινέλα διακοπών/αναβολών των συνεδριάσεων που ξεκινούν από τον Σεπτέμβρη του 2016 έως σήμερα, (https://athens.indymedia.org/post/1616349/ ) στο εφετείο αθωωθήκαμε όλοι-ες οι κατηγορούμενοι –ες σύντροφοι –ες από όλες τις κατηγορίες της επιχειρούμενης κατάληψης της Ελληνοαμερικανικής ένωσης. Οι σύντροφοι-ες  κατηγορούμενοι –ες που τους είχε πετάξει έξω από την έφεση η τελευταία συνεδρία λόγω απουσίας τους, μπορούν ακόμη να κάνουν αίτηση ώστε να τους πιάσει το επεκτατικό της έφεσης, αυτό είναι για την κατηγορία που αφορά την  παράνομη κατακράτηση, γιατί η άλλη κατηγορία έπεσε για όλους ως αντισυνταγματική (άρνηση δακτυλοσκοπήσεις). Έχουν δε 3 μήνες για να κάνουν αυτή την αίτηση.