Ηράκλειο : Καφενείο οικονομικής ενίσχυσης 31/1 στις 22:00,Κατάληψη Ευαγγελισμού & συγκέντρωση αλληλεγγύης 4/2 ώρα 10:00, στο ειρηνοδικείο | Για τα διωκόμενα άτομα στον αγώνα υπεράσπισης του Πάρκου Γεωργιάδη

Αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο/bar

για την οικονομική  ενίσχυση

στα διωκόμενα άτομα,για τον αγώνα 

υπεράσπισης του πάρκου Γεωργιάδη.

Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2025, στις 22:00.

Κατάληψη Ευαγγελισμού –

Θεοτοκοπούλου 18,

Ηράκλειο Κρήτης

πηγή: https://evagelismos.squat.gr/?p=5847

 

——————————————————————————————————————

 

Για το δικό μας τρόπο ζωής τα γεγονότα που συνέβησαν στο πάρκο Γεωργιάδη στις 24/10/2018,σημαίνουν αγώνα κια αλληλεγγύη.Για το κράτος μεταφράζονται σε στοχοποιήσεις και εκδικητικές διώξεις.

Κάλεσμα σε συγκέντρωση αλληλεγγύης την Τρίτη 4/2 και ώρα 10:00, στο ειρηνοδικείο Ηρακλείου Κρήτης, για την συνέχεια της εκδίκασης που αφορά στον αγώνα υπεράσπισης του Πάρκου Γεωργιάδη και ειδικότερα τη σύγκρουση εκατοντάδων αλληλέγγυων με τις δυνάμεις καταστολής (όλων των ειδών) στις 24/10/2018, στο χώρο του πάρκου.

 ***

 

 

Τον Φεβρουάριο του 2018 στο Ηράκλειο Κρήτης ξεσηκώθηκαν δεκάδες άνθρωποι ξεκινώντας έναν αγώνα με οικολογικά, κοινωνικά, πολιτικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά για την διατήρηση του ζωτικού ¨χαρακτήρα¨ του Πάρκου Γεωργιάδη.

Το μέρος αυτό, εκτός από το βασικότερο πνεύμονα πράσινου του κέντρου, μέχρι τότε αποτελούσε σημείο καθημερινής συνάντησης και ζύμωσης για εκείνους και εκείνες που ¨περισσεύουν¨ και αποκλίνουν από το πρότυπα που το κράτος, τα αφεντικά και οι ρουφιάνοι τους προσπαθούν να επιβάλλουν. Ταυτόχρονα ήταν συνδεδεμένο με δεκάδες κοινωνικούς αγώνες εναντία στην καταπίεση και εξαθλίωση, που είχαν εκτυλιχτεί σε αυτήν την πόλη.Έτσι, η ανοιχτή πολυπληθής διαδικασία ¨Φυλές του πάρκου¨, ομάδες και ατομικότητες, για αρκετούς μήνες προσπάθησαν να υπερασπιστούν με διαφορετικούς τρόπους αυτό που το πάρκο σήμαινε για το καθένα (ξεχωριστά). Εναντιωθήκαν έμπρακτα στο έργο 1εκ, που είχε ήδη ανακοινώσει ο δήμος Ηρακλείου από τα τέλη του 2017, το όποιο περιελάμβανε κλείσιμο του πάρκου για 2 χρόνια, αλλαγή του κοινωνικού και ανοικτού του χαρακτήρα, όπως και τη γνωστή κατακρεούργηση του πρασίνου που παραδοσιακά παρατηρείται στο Ηράκλειο.

Ένα ακόμα έργο που αποτελεί συνεχεία του σχεδιασμού για εξευγενισμό των γειτονιών, πλατειών, πάρκων του κέντρου, το όποιο σταδιακά μετατρέπεται σε ένα μόρφωμα για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ντόπιων αφεντικών και των επίπλαστων αναγκών των τουριστών. Αλλά και εχθρικό απέναντι σε όσους και όσες, μεγαλώνουν, ζουν και εργάζονται σε αυτή τη πόλη.

Στις 24/10/2018 μετά από πρωινό κάλεσμα των ¨Φυλών του Πάρκου¨, που ενημέρωνε ότι οι εργασίες ξεκινούν στο πάρκο, συγκεντρώθηκαν άμεσα πολλές δεκάδες αλληλέγγυου κόσμο στο χώρο. Στη προσπάθεια τους να αποτρέψουν τους λίγους εργαζόμενους της κατασκευαστικής να περιφράξουν το πάρκο, οι διαδηλωτές δέχτηκαν την επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων που είχαν έρθει μετά από συνεννόηση εργολάβου, δήμου και εισαγγελέα. ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ και ασφαλίτες δεν στάθηκαν αρκετοί για να αντιμετωπίσουν το πλήθος του κόσμου που ήταν αποφασισμένο να αποτρέψει της εργασίες. Το αποτέλεσμα της σύγκρουσης με τους διαδηλωτές, ήταν οι μπάτσοι να φύγουν τρέχοντας με μπόλικα ευτράπελα για αυτούς και χωρίς καμία σύλληψη.

Δύο βδομάδες μετά (08/11/2018) τελικά ο εργολάβος εγκαταστάθηκε στο πάρκο Γεωργιάδη με τη συνδρομή όλης της αστυνομικής δύναμης του Ηρακλείου και το πάρκο έμεινε κλειστό 2 χρόνια για να πραγματοποιηθούν τελικά εργασίες που θα μπορούσαν να έχουν ολοκληρωθεί σε τρεις μήνες.Τα δέντρα, ευτυχώς, γλύτωσαν ως αποτέλεσμα του επίμονου αγώνα που έδωσε ο αλληλέγγυος κοσμος ,υπέρ της προστασίας τους.

Μετά το σκηνικό της 24ης Οκτώβριου ακλούθησαν μια σειρά εκδικητικών κινήσεων από τη δημοτική αρχή και την ΓΑΔΗ. Απ’όλα είχε ο μπαξές: αναίτιες προσαγωγές με τραμπουκισμούς, απειλές, εξευτελισμούς και ξεβρακώματα, φωτογράφηση με προσωπικά κινητά των ασφαλιτών, και τον ξυλοδαρμό συντρόφου που δραστηριοποιήθηκε έντονα στον αγώνα υπεράσπισης του πάρκου λέγοντας του χαρακτηριστικά ¨θα πληρώσεις για το πάρκο¨(το συγκεκριμένο περιστατικό έλαβε χωρά 06/12/2018 όταν ο σύντροφος γύριζε σπίτι του). Σα να μην έφταναν αυτά, την επαύριο των συγκρούσεων στο πάρκο ξεκίνησε να στήνεται μια δικογραφία που αφορούσε τα γεγονότα της 24ης Οκτώβρη, η όποια στηρίχτηκε σε φωτογραφίες του ιντερνετικού ρουφιάνου Creta24, που ήταν το μόνο μέσο μαζικής ενημέρωσης που έδωσε επίσημα υλικό στην αστυνομία. Έπειτα από μερικούς μήνες σύντροφοι/ισσα ενημερώνονται τηλεφωνικά ότι έχει δημιουργηθεί δικογραφία εις βάρος τους και πρέπει να παρευρεθούν στην ΓΑΔΗ να καταθέσουν.Οι διωκόμενοι/η είναι 6 άτομα και η δική έχει πάρει ως τώρα 5 αναβολές και την τελευτάια φορά άρχισε αλλά διεκόπηκε για επόμενη ημερομηνία λόγω παρέλευσης του ωραρίου.

Προτρέπουμε τον κόσμο του Ηρακλείου να βρίσκεται σε εγρήγορση σε σχέση με την αυταρχική πολιτική ελέγχου και τον “εξευγενισμό” του δημόσιου χώρου και να συμμετέχει στους οικολογικούς αγώνες που αφορούν το περιβάλλον και το μέλλον του νησιού.Καλούμε το ανταγωνιστικό κίνημα να δείξει έμπρακτα την αλληλεγγύη στα διωκόμενα άτομα, για έναν αγώνα που δώσαμε μαζί και αφορά όλα μας.

Διωκόμενοι/η για την υπόθεση πάρκο Γεωργιάδη

Άρθρα αναγνωστών μέσω Email

Χανιά: Ενημέρωση απο την συγκέντρωση για το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη

Χανιά 26/1/25: Παλλαϊκή η ανταπόκριση στο κάλεσμα δικαιοσύνης για το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη. Η πλατεία Αγοράς είναι ήδη γεμάτη, όπως και παρακείμενοι δρόμοι.
Ο κόσμος κατεβαίνει και πληθαίνει σταθερά και αμείωτα.
Τα μηνύματα της χανιώτικης κοινωνίας και των κινημάτων της καλούν σε αντίσταση, οργάνωση, αλληλεγγύη στους κοινωνικούς αγώνες ενάντια στις δολοφονίες και την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής για τα κέρδη των εκμεταλλευτών και του πολιτικού τους προσωπικού.
πηγή:https://www.facebook.com/SolidarityWithRosaNera

Χανιά: Πανό αλληλεγγύης με τα 4 συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση “Σύντροφοι – Συντρόφισσες”

Ως ελάχιστη κίνηση αλληλεγγύης με τα 4 αναρχικά συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση “Σύντροφοι – Συντρόφισσες” και εν όψει του δικαστηρίου στις 24/01 στο Εφετείο (Αθηνών), αναρτήσαμε πανό σε κεντρικό σημείο της πόλης των Χανίων.

Παραθέτουμε το κάλεσμα της Ανοιχτής συνέλευσης αλληλεγγύης στα 4 διωκόμενα συντρόφια για την υπόθεση “Σύντροφοι – Συντρόφισσες”(Αθήνα)

Στις 8 και 9 Μαρτίου 2020, έπειτα από επιχείρηση της κρατικής ασφάλειας συλλαμβάνονται τρεις σύντροφοι και μια συντρόφισσα. Μοναδικό στοιχείο για την σύλληψη, η υποτιθέμενη οπτική ”αναγνώριση” του πρώτου συλληφθέντα, σε βίντεο της επίθεσης στο ίδρυμα Μητσοτάκη, από δυο ασφαλίτες. Λόγω των φιλικών και συντροφικών σχέσεων τους συλλαμβάνονται στα σπίτια τους και οι υπόλοιποι τρεις. Μπάτσοι και εισαγγελέας, λυσσασμένοι αφού καταστρέφουν το εσωτερικό των σπιτιών των συντρόφων, παίρνουν τα λάφυρα τους: βιβλία και δεκάδες έντυπα πολιτικού περιεχομένου. Ο αναρχικός/αντιεξουσιαστικός λόγος, η έντυπη επαναστατική θεώρηση έμπρακτα ποινικοποιείται αφού αναφέρεται στην δικογραφία ως “αποδεικτικό της αναρχικής ιδεολογίας του κατηγορούμενου”. Από την έφοδο στα σπίτια των συντρόφων αφαιρούνται αντικείμενα (ορειβατικοί κρίκοι, σουγιάδες, αντιασφυξιογόνα μάσκα κ.ά.) τα οποία μπάτσοι και ανακριτής, αφού δεν κατάφεραν να συνδέσουν με την ήδη υπάρχουσα υπόθεση για τρομοκρατία ,αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν την πάγια τακτική μεθόδευσης τους, η οποία δεν είναι άλλη από την δημιουργία μιας επιπλέον δικογραφίας πλημμεληματικού χαρακτήρα.

Με περίσσια διάθεση δημιουργίας νέων ενοχοποιητικών στοιχείων ώστε να υποστηρίξει το ήδη σαθρό κατηγορητήριο περί τρομοκρατίας, ο ανακριτής κάλεσε δεκάδες μάρτυρες πιέζοντας τους με ερωτήσεις για τα συντρόφια αλλά ακόμα και για τα στοιχεία αυτά, με στόχο να επιτευχθεί η συγκεκριμένη σύνδεση.

Η διαδικασία γνωστή, βάφτισμα σουγιάδων ως μαχαίρια και ορειβατικών κρίκων ως σιδερογροθιές, στοιχεία αρκετά για να ολοκληρωθεί τα παζλ ενός νέου φακέλου . Ενός φάκελου με μοναδικό σκοπό να ακινητοποιήσει τα συντρόφια και να παρατείνει την δικαστική τους ομηρία. Καθώς οποιαδήποτε καταδικαστική απόφαση από την συγκεκριμένη δίωξη θα λειτουργήσει επιβαρυντικά σε νομικό επίπεδο για τα 4 συντρόφια, όσον αφορά την υπόθεση γενικότερα.

Φθάνοντας σε αυτό,τα συντρόφια δικάζονται υπό τον 187Α ΠΚ , καθώς μοιράζονται όλα τα κοινά χαρακτηριστικά με μια τρομοκρατική οργάνωση. Πιο συγκεκριμένα, είναι πάνω από 3 άτομα, έχουν κοινό modus operandi (τρόπος δράσης) σε όλες τις επιθέσεις και μακροσκελή χρόνο δράσης. Η υποτιθέμενη τρομοκρατική οργάνωση “σύντροφοι/ισσες”, βάσει της αστικής δικαιοσύνης, δύναται να αποτελέσει μια οργάνωση- ομπρέλα που αφορά όλο τον ευρύτερο αντιεξουσιαστικό χώρο. Αξίζει να αναφερθεί ότι τα προσωνύμια “Σύντροφοι, συντρόφισσες”, “Αναρχικοί, αναρχικές” παρά την παραδοχή του συμβουλίου πλημμελειοδικών ότι πρόκειται για μια προσφώνηση που χρησιμοποιείται στο ανταγωνιστικό κίνημα, σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα χρησιμοποιούνται σκόπιμα ώστε να αποκρυφτούν οι ταυτότητες των συντρόφων αλλά και για να μην είναι εύκολο να τους καταλογιστούν όσες επιθέσεις κατηγορούνται πως διέπραξαν.

Οι 3 σύντροφοι και η μία συντρόφισσα διώκονται με βάση την αντιτρομοκρατική νομοθεσία με τις κατηγορίες: Ένταξη στην υποτιθέμενη τρομοκρατική οργάνωση “Σύντροφοι- Συντρόφισσες” (απορρίπτεται η κατηγορία της “συγκρότησης”) Διάπραξη κακουργημάτων ως μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης.

Ο αριθμός των επιθέσεων για τις οποίες κατηγορούνται τα συντρόφια έχει πέσει από 57 σε 3:

Συγκρούσεις με μπάτσους στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, την ημέρα της ομιλίας του φασίστα Κασιδιάρη.

Συγκρούσεις με μπάτσους στην οδό Καλλιδρομίου(Εξάρχεια), τον Σεπτέμβριο του 2019.

Επίθεση στο Ίδρυμα Μητσοτάκη, τον Ιανουάριο του 2020.

Στο 60σέλιδο βούλευμα υποστηρίζεται ότι η ομάδα “Αναρχικοί, αναρχικές”: ” συνιστούσε υπό- ομάδα της ανωτέρω οργάνωσης με το προσωνύμιο ” Σύντροφοι, συντρόφισσες” ,ενταγμένοι και υποτασσόμενοι στο πλαίσιο και στο κεντρικό σχεδιασμό της τελευταίας. “.Μπάτσοι και δικαστές, διψασμένοι να βρουν οποιαδήποτε αιτιολόγηση ενοχής για πολιτικά υποκείμενα του ευρύτερου αντιεξουσιαστικού χώρου, εφευρίσκουν φαντασιακά ενοχοποιητικά στοιχεία και κατασκευάζουν σαθρά κατηγορητήρια . Με το τρόπο αυτό η νομική διαδικασία αντιστρέφεται, με τη μετάθεση του βάρους της απόδειξης ενοχής από το κατήγορο στην απόδειξη αθωότητας από τον κατηγορούμενο. Καμία ψευδαίσθηση δεν έχουμε. Οι δικαστικές αρχές αποσκοπούν στον εκφοβισμό των πολιτικών υποκειμένων και στην ολοκληρωτική πάταξη των ανταγωνιστικών κινημάτων.

Για τις 2 επιθέσεις σε μπάτσους υπάρχουν μηδαμινά «ευρήματα» τα οποία να συνδέουν τους συντρόφους και την συντρόφισσα, με βασικό ενοχοποιητικό στοιχείο την αναρχική τους ταυτότητα και τις συντροφικές τους σχέσεις. Για την επίθεση στο ίδρυμα Μητσοτάκη, η οποία αποτέλεσε και την «αφορμή» της δίωξης, οι κατηγορίες βασίζονται στην ψευδή αναγνώριση του ενός εκ των συντρόφων από μπάτσους της ασφάλειας σε δύο βίντεο (στις 3/1/2020 και στις 6/1/2020, το βράδυ της επίθεσης). Η ίδια αυτή η «αναγνώριση» καταρρίφθηκε από τα ίδια τα εργαστήρια της ελληνικής αστυνομίας (ΔΕΕ), που αναφέρουν τεράστιες διαφορές ύψους ανάμεσα στον σύντροφο και στο άτομο που απεικονίζεται στο βίντεο στις 3/1, ενώ το ίδιο το βιντεοληπτικό υλικό αναφέρεται ως «μέτριας ποιότητας» και ως μη ενδεδειγμένο για την εξαγωγή ακριβών συμπερασμάτων. Ανεξάρτητος τεχνικός πραγματογνώμονας, αναφέρει πως αποκλείεται η ταυτοποίηση του διωκόμενου συντρόφου στο εν λόγω βίντεο.

Η δημιουργία μιας ακόμη σκευωρίας, στο επίπεδο των νομικών στοιχείων, καταδεικνύεται από τις ίδιες τις δικαστικές αρχές, με την αρμόδια εισαγγελέα να υποστηρίζει πως δεν υπάρχουν στοιχεία, ούτε ενδείξεις για την παραπομπή των συντρόφων σε δίκη, προτείνοντας την πλήρη αθώωση και των τεσσάρων. Γίνεται πασιφανές, ότι ολόκληρη η δίωξη και η «περίφημη» «τρομοκρατική» οργάνωση, αποτελούν κατασκευάσματα των γραφείων της κρατικής ασφάλειας.

Το κράτος εν ολίγοις θέτει στο στόχαστρο όσες και όσους αγωνίζονται με όλους τους δυνατούς τρόπους. Το 2020, δεκάδες συντρόφισσες και σύντροφοι στοχοποιούνται από τις δικαστικές αρχές και καλούνται ως “μάρτυρες” στο πλαίσιο της ανακριτικής διαδικασίας. Οι διωκτικές αρχές επιχειρούν να συνδέσουν όσους περισσότερους αγωνιστ(ρι)ες μπορούν με μία οργάνωση που η ίδια η αστυνομία δημιούργησε. Η εσκεμμένη κατονομασία των προσωνυμίων “σύντροφοι, συντρόφισσες” και “αναρχικοί, αναρχικές” ως τρομοκρατική οργάνωση, δημιουργούν μια αστείρευτη δεξαμενή υπόπτων μέσα από τα δημόσια κείμενα με σκοπό να τρομοκρατήσουν και να στοχοποιήσουν τον καθένα και τη καθεμία που εξεγείρεται ενάντια σε οποιαδήποτε μορφή εξουσίας. Το κυνήγι του “εσωτερικού εχθρού” συνεχίζεται αδιάκοπα και η υπόθεση των 3 συντρόφων και της συντρόφισσας μπορεί να λειτουργήσει ως εφαλτήριο για την πολιτική εξόντωση όλο και περισσότερων συντρόφων/ισσών.

Οι διωκτικές αρχές, προχωρούν σε μια ποινική «αναβάθμιση» των κινηματικών αγώνων του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου. Αρχή της, η στοχευμένη δίωξη και «απενεργοποίηση» οργανωμένων αγωνιστών του κινήματος με στόχο το πλαίσιο των κοινωνικών-ταξικών αγώνων να αποτελέσει την βάση δίωξης για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση. Συνέχεια της και σκοπός της είναι μέσα από την πολιτική, κοινωνική και ψυχολογική εξόντωση 4 αγωνιστ(ρι)ών, να σπείρει την τρομοκρατία και τον φόβο στο εσωτερικό των κινημάτων. Ο τρομονόμος 187A αποτελεί για άλλη μία φορά, το πιο χρήσιμο όπλο στην κατασταλτική φαρέτρα του κρατικού μηχανισμού.

Ο τρομονόμος 187Α, χρησιμοποιείται εδώ και δύο περίπου δεκαετίες, ως βασικό κατασταλτικό μέσο εναντίον των αναρχικών και ανατρεπτικών αγωνιστ(ρι)ών. Μέσω αυτού οι διωκτικές αρχές στοιχειοθετούν διώξεις, στοχοποιήσεις, φυλακίσεις όσων τολμούν να σηκώσουν κεφάλι απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Τρανό παράδειγμα της αντεπαναστατικής του χρήσης είναι η μη χρησιμοποίηση του από τις διωκτικές αρχές εναντίον της ναζιστικής οργάνωσης “χρυσή αυγή”, με σκοπό μικρότερες ποινές για τους φασίστες, την ίδια στιγμή που αναρχικοί αγωνιστές/αγωνίστριες καταδικάζονταν σε δεκάδες χρόνια εγκλεισμού με μηδαμινά στοιχεία (υποθέσεις Θεοφίλου, Ηριάννας, Β. Σταθόπουλου και πολλών άλλων). Είναι ξεκάθαρο πως ο “αντιτρομοκρατικός” νόμος 187Α έχει ως μόνο στόχο την τρομοκράτηση των αναρχικών, κομμουνιστών και όσων αντιστέκονται. Πρόκειται για το τσεκούρι που κρέμεται πάνω από τα κεφάλια όλων μας, όταν αποφασίζουμε να κοιτάξουμε στα μάτια το κρατικό κτήνος.

Είναι προφανές, ότι ένας ακόμη στόχος της δίωξης αυτής είναι η ποινικοποίηση της αναρχικής πολιτικής ταυτότητας σε νομικό επίπεδο και των συντροφικών/φιλικών σχέσεων. Ο τρομονόμος 187Α δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο, στον οποίο η αναρχική ταυτότητα οδηγεί σε σύλληψη και η σύλληψη αιτιολογείται με βάση την πολιτική ταυτότητα. Το κράτος μέσω της νομικής ποινικοποίησης επιχειρεί να αποκόψει τους αναρχικούς/ες ατομικά και συλλογικά από τα κοινωνικά κινήματα.

Οι συντροφικές/φιλικές σχέσεις για μία ακόμα φορά μετατρέπονται σε ενδείξεις συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση, αφού η επικοινωνία/ συναναστροφή των συντρόφων και της συντρόφισσας θεωρείται συστατικό στοιχείο στη δομή της υποτιθέμενης οργάνωσης. Οι διωκτικές αρχές προχωρούν ένα βήμα παραπέρα, στοχοποιώντας τον πυρήνα των ανθρώπινων σχέσεων, απαγορεύοντας μέσω περιοριστικού όρου την επικοινωνία μεταξύ των διωκόμενων φίλων/συντρόφων και γενικότερα τις συντροφικές/φιλικές σχέσεις των 4 αγωνιστών.

Καθώς η δίωξη των συντρόφων φτάνει τα 5 πλέον χρόνια και λαμβάνοντας υπόψη όλες τις πολιτικές διώξεις και σκευωρίες των τελευταίων χρόνων, γίνεται σαφές ότι μόνο ο συνεχής και επίμονος αγώνας μπορεί να έχει αποτελέσματα. Στεκόμαστε ενάντια στην λογική η οποία θέλει τους διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες έρμαια των διαθέσεων κράτους-αστυνομίας-διωκτικών αρχών. Οι αθωώσεις, οι αποφυλακίσεις, οι άρσεις περιοριστικών όρων, είναι άμεσα συνυφασμένες με την ένταση και την διάρκεια τόσο των αγώνων αλληλεγγύης, όσο και της υπεράσπισης της πολιτικής αναρχικής θέσης από τα διωκόμενα υποκείμενα. Η υπεράσπιση της αναρχικής ταυτότητας από τους διωκόμενους/διωκόμενες αγωνιστ(ρι)ες και οι αγώνες αλληλεγγύης δεν αποτελούν απλά τυπική υποχρέωση των αγωνιστ(ρι)ών, αλλά έμπρακτο ανάχωμα στις κρατικές διώξεις και βαθιά πολιτική ευθύνη των αγωνιζόμενων υποκειμένων.

Καμιά δικαστική αρχή, κανένα θεσμικό όργανο δεν θα σταθεί «θετικά» απέναντι σε κάποια διωκόμενη συντρόφισσα ή σύντροφο. Η πρόταση που διατυπώσαμε 3 χρόνια πριν, ότι μόνο εμείς μπορούμε να φέρουμε τα συντρόφια μας πίσω, ισχύει στο ακέραιο. Σε αυτήν την κατεύθυνση, το πρώτο βήμα έγινε τον Νοέμβρη του 2023 με την άρση του καθεστώτος άτυπης ομηρίας του συντρόφου Γ.Ι. Το τελευταίο βήμα, η πλήρης αθώωση των 3 συντρόφων και της συντρόφισσας, αφού γίνει πράξη μέσα στον αγώνα αλληλεγγύης, θα αποτυπωθεί και στη δικαστική αίθουσα.

Στη δυστοπία ενός κόσμου που ποινικοποιεί τις ανθρώπινες σχέσεις και την πολιτική ταυτότητα,παραμενουμε σύντροφοι και συντρόφισσες.

Επιστρέφοντας στην δικαστική διαδικασία , η δίκη είχε οριστεί να ξεκινήσει στις 3/7/2024, μετά από διακοπή στις 19/6/2024.Οι μπάτσοι μάρτυρες κατηγορίας, από τις καταθέσεις των οποίων στήθηκε όλη η υπόθεση και η δίωξη των 4 αναρχικών, για άλλη μία φορά δεν εμφανίστηκαν στο δικαστήριο. Οι συνήγοροι υπεράσπισης, ζήτησαν να ξεκινήσει κανονικά η δίκη, ώστε να σταματήσει η δικαστική ομηρία των 4 συντρόφων και της συντρόφισσας. Η έδρα απέρριψε το αίτημα και παρά την παραδοχή ότι η ευθύνη βαραίνει τους μπάτσους που δεν εμφανιστήκαν, ανέβαλλε για 24/1/2025.

Στη συνέχεια, εξετάστηκαν οι περιοριστικοί όροι που έχουν επιβληθεί στα 4 συντρόφια. Η έδρα επιχείρησε να μετατρέψει απλές αίτησεις για αρση/αντικατάσταση όρων σε απολογίες για τις κατηγορίες. Οι σύντροφοι και η συντρόφισσα υπερασπιστηκαν την πολιτική τους θέση, κατέδειξαν την πολιτική φύση της δίωξης και αρνήθηκαν για μία ακόμη φορά όλες τις κατηγορίες. Επίσης αρνήθηκαν την αλλαγή της πολιτικής τους στάσης, παρά τις επίμονες πιέσεις των δικαστών.

Η έδρα αποφάσισε αρση των περιοριστικών όρων: 1)της απαγόρευσης συναναστροφής μεταξύ των τεσσάρων, 2)της απαγόρευσης παρουσιας σε οποιαδήποτε συγκέντρωση ή πορεία, 3)της απαγόρευσης εισόδου στην περιοχή των Εξαρχείων 4)της απαγόρευσης χρήσης οποιουδήποτε δίκυκλου οχήματος (για τον Γ.Ι.)

Παρέμειναν: 1) ένα παρων τον μήνα (μεταρρύθμιση του ορου), 2) απαγόρευση εξόδου από την χώρα για τους δύο (ηρθησε για τους άλλους 2)

Την συγκέντρωση αλληλεγγύης στήριξαν με την παρουσία τους πολλές δεκάδες σύντροφοι και συντρόφισσες, εντός και εκτός αίθουσας.

Η δικη ορίστηκε για τις 24.01.2025

ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙ ΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ 4 ΔΙΩΚΟΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ”ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ-ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ” 24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2025 ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΚΑΝΕΝΑΣ/ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΟΣ/ΜΟΝΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ Κ.Κ.

Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στα 4 διωκόμενα συντροφια για την υπόθεση “σύντροφοι-συντρόφισσες”

———————————————————-

Δίκτυο Αναρχικών/Αντιεξουσιαστριών

Άρθρα αναγνωστών μέσω Email

Χανιά: Εμείς ορίζουμε τα μέσα του αγώνα Εμπρός συντρόφια – πίσω ρουφιάνοι

Αναλυτική τοποθέτηση για τα γεγονότα των Αμπελοκήπων

Στις 31/10 ύψωσα γροθιά και με το ματωμένο μου στόμα ορκίστηκα ΑΓΩΝΑ. Στις 31/10 ύψωσα γροθιά και μέσα στα συντρίμμια της οδού Αρκαδίας είπα ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΡΩΝ.~Μαριάννα Μ.

Στις 31 του Οκτώβρη, έπειτα από έκρηξη που θα σημειωθεί σε διαμέρισμα στην οδό Αρκαδίας στους Αμπελόκηπους, ο σύντροφός μας Κυριάκος Ξυμητήρης, θα μεταβεί στην όχθη της ιστορίας, πλάι σε όσους και όσες έπεσαν στην μάχη για την κοινωνική απελευθέρωση. Δίπλα του στο διαμέρισμα θα βρίσκεται η επίσης αναρχική συντρόφισσά μας Μαριάννα Μ., η οποία ούσα πολυτραυματίας θα αποτελέσει το πρώτο σώμα πάνω στο οποίο ο κρατικός μηχανισμός θα εξαπολύσει την εκδικητικότητα του.

Το καθεστώς εξαίρεσης κατά τη νοσηλεία της συντρόφισσας εφαρμόζεται αμέσως μετά τη μεταφορά της στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου διατάζεται λήψη αίματος ενόσω δεν έχει τις αισθήσεις της. Καθ’ όλη τη διάρκεια φρουρείται επί 24ώρου βάσεως, με τους μπάτσους να μπαινοβγαίνουν στον θάλαμο της ΜΕΘ, χωρίς να τηρούν τα υγειονομικά πρωτόκολλα, λειτουργώντας επιβαρυντικά για την ίδια και τους υπόλοιπους ασθενείς του θαλάμου. Στην κλινική νοσηλεύτηκε με την πόρτα ανοιχτή, και τους μπάτσους να επιτηρούν ακόμα και κατά τη διάρκεια ιατρικών ελέγχων και εξετάσεων. Παράλληλα, ασκείται πίεση για απόσπαση κατάθεσης, με την ανακριτική αρχή να επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τη σωματική, πνευματική και ψυχολογική κατάσταση της συντρόφισσας. Μια μέρα μετά το δεύτερο χειρουργείο στο οποίο υποβλήθηκε, και πολύ πριν αναρρώσει, η Μαριάννα μεταφέρεται στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού. Εκεί το κρατικό πρωτόκολλο βασανιστηρίων συνεχίζεται με την ανεπαρκή ιατρική περίθαλψη, την περιορισμένη πρόσβαση σε φάρμακα, και την υποχρεωτική λήψη DNA παρά την άρνηση της συντρόφισσας.

Το κυνήγι μαγισσών

Από την πρώτη στιγμή, ένα κλίμα τρομoϋστερίας και φόβου θα εμφυτεύεται μεθοδικά στην κοινωνία, με το κράτος να υφαίνει το προφίλ των συντρόφων μας, παρουσιάζοντας τους ως «τρομοκράτες». Μέσα σε αυτήν την φρενίτιδα, δεν θα αργήσει να επιστρατευτεί το γνώριμο εργαλείο ποινικοποίησης συντροφικών και φιλικών σχέσεων προκειμένου η υπόθεση να «δεθεί» στο ύψος των παραγόμενων προσδοκιών. Έτσι δύο ακόμη συντρόφια μας, η Δήμητρα Ζ. και ο Δημήτρης, θα οδηγηθούν στον ανακριτή και θα προφυλακιστούν με μοναδική κατηγορία την μεταφορά κλειδιών του διαμερίσματος. Την προφυλάκισή τους συμπληρώνει η δημοσιοποίηση των προσωπικών τους στοιχείων και φωτογραφιών (όπως και των αντίστοιχων της Μαριάννας), που σκοπό έχει να ενεργοποιήσει έναν κοινωνικό αυτοματισμό ρουφιανιάς, πρόθυμο να «αναγνωρίσει» και να εισφέρει πληροφορίες που θα βγάλουν την αντιτρομοκρατική από το αδιέξοδο των ερευνών της.

Παράλληλα, οι αιμοδιψείς μηχανισμοί του κράτους θα παράγουν δεκάδες σενάρια για τους εν δυνάμει στόχους, επιχειρώντας να μονοπωλήσουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο για την υπόθεση. Η αντιτρομοκρατική θα μιλήσει μέσα από τα δελτία των 20:00: Οι ειδήμονες των μίντια επιζητούν λυσσαλέα να συσχετίσουν την υπόθεση με άλλες καθώς και να συνδέσουν τα κατά φαντασία νήματα της «νέας τρομοκρατίας». Αναπαράγουν επίμονα εικόνες από το διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας και τις φωτογραφίες των συλληφθέντων, στήνουν σενάρια για τις σχέσεις τους, σενάρια για τους εν δυνάμει στόχους, επιχειρώντας να μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον. Όλα αυτά πάνω στη λογική της ρουφιανιάς και της εμπορευματοποίησης του θεάματος.

Στις 18 Νοεμβρίου ένας ακόμη σύντροφος μας, ο Νίκος Ρωμανός θα διωχθεί για την υπόθεση. Το μοναδικό στοιχείο που επιμελώς θα τον εμπλέκει, θα είναι ένα (!) δακτυλικό αποτύπωμα που θα ανευρεθεί σε μια σακούλα ανάμεσα στα συντρίμμια του διαμερίσματος. Το πασιφανές στήσιμο της δίωξης, μέσα από ένα ίχνος δαχτυλικού αποτυπώματος σε μια σακούλα –σε ένα αντικείμενο που είναι φτιαγμένο να αλλάζει χέρια, και άρα αποτυπώματα–, θα έρθει για να συμπληρώσει το παζλ των διώξεων. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, λίγες μέρες μετά, θα διωχθεί και θα προφυλακιστεί ακόμα ένα άτομο, ο Α. Κ. Με την τακτική αυτή οι περαιτέρω διώξεις εν δυνάμει θα αφορούν το σύνολο των ανθρώπων που δηλώνουν παρών στον κοινωνικό ανταγωνισμό, και συντάσσονται με το στρατόπεδο των «από τα κάτω».

Τα αφηγήματα περί σύνδεσης «παλιών και νέων» καθώς και η προδιαγεγραμμένη «κατάληξη» όσων έμπρακτα έχουν αντιπαρατεθεί με το κράτος, θα φιγουράρουν ως τα νέα επίδικα της υπόθεσης, όσο παράλληλα ο κατασταλτικός μηχανισμός θα επιχειρεί να ράψει κάθε πτυχή της υπόθεσης ξεχειλώνοντας εκ νέου τα όρια του νόμου περί τρομοκρατίας (187Α). Από αυτά τα όρια δεν θα μπορούσε να απουσιάζει το αγωνιστικό παρελθόν του Νίκου Ρωμανού, το οποίο θα οδηγήσει και στην προφυλάκισή του.

Δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε το πώς διαχειρίστηκε το κράτος το ζήτημα της κατάστασης του κτηρίου της οδού Αρκαδίας: Εξαρχής, ο υπουργός καταστολής, Μ. Χρυσοχοΐδης, ήταν αυτός που ανέλαβε να μοστράρει την υποτιθέμενη ηθική υπεροχή του κράτους έναντι των «τρομοκρατών» – παρουσιάζοντας ένα πρόσωπο που «μεριμνά» για την κατεστραμμένη περιουσία του «άμαχου» πληθυσμού που επλήγη από τη «θηριώδη βόμβα» των «αφελών βομβιστών». Η ΤΕΡΝΑ, μια εταιρία ιδιωτικών συμφερόντων, είναι αυτή στην οποία ανατέθηκε η αποκατάσταση του κτηρίου. Το κράτος, διά στόματος του ίδιου του πρωθυπουργού, εξασφάλισε δωρεά από την εταιρία, βρίσκοντας την ευκαιρία να καθαγιάζει για άλλη μια φορά το ιδιωτικό κεφάλαιο στο κοινωνικό φαντασιακό. Για την ιστορία, η ΤΕΡΝΑ είναι η εταιρία που έχει συνδεθεί με απευθείας αναθέσεις σε έργα που σχετίζονται με τον έλεγχο, την καταστολή, τον εξευγενισμό των γειτονιών μας και τη λεηλασία του περιβάλλοντος. Μέσα από αυτή τη διαχείριση, η κοινή γνώμη καταλήγει να θεωρεί τους ενορχηστρωτές των καταπιέσεων της –το κράτος και το κεφάλαιο– ως σωτήρες, την ίδια στιγμή, βέβαια που καλείται να απομονώσει και να στιγματίσει όσους και όσες αγωνίζονται.

Τα κράτη είναι οι μόνοι τρομοκράτες

Το κράτος κατέχει το νόμιμο μονοπώλιο στη βία, προκειμένου να διατηρεί τη δομική ανισότητα μεταξύ καταπιεστών και καταπιεσμένων. Η αντιτρομοκρατική νομοθεσία με τη σειρά της, έχει συγκροτηθεί με στόχο να αποτελέσει την πρώτη γραμμή άμυνας του κρατικού μηχανισμού απέναντι στην οργανωμένη υλική αμφισβήτηση του μονοπωλίου της νόμιμης βίας – απέναντι στον αγώνα που οπλίζεται με κάθε μέσο αμφισβητώντας στην πράξη την κρατική-καπιταλιστική οργάνωση της κοινωνίας. Η απόδοση του χαρακτηρισμού «τρομοκρατία», άλλωστε, επιχειρεί να αποσυνδέσει αυτήν την αγωνιστική δράση από το πολιτικό της υπόβαθρο, και να την παρουσιάσει ως εχθρική προς την κοινωνική βάση, ως δράση που απειλεί την κοινωνία. Υπό αυτό το πρίσμα, η αντιτρομοκρατική νομοθεσία βρίσκεται στην αιχμή του δόρατος της αντεπαναστατικής πολιτικής του κατασταλτικού μηχανισμού.

Από τη δική μας σκοπιά, η τρομοκρατία έχει διαφορετικό ορισμό:Τρομοκρατία είναι να σκοτώνεται το παιδί σου στην σύγκρουση δύο τρένων και έπειτα να χάνεται ξανά και ξανά, κάθε φορά που στον αγώνα για δικαίωση συναντάς τους εμπαιγμούς του κράτους…Τρομοκρατία είναι ο πόλεμος, τα ουρλιαχτά παιδιών κάτω από τα συντρίμμια που πλακώνουν οι συμμαχίες του ελληνικού κράτους…Τρομοκρατία είναι οι ένστολοι φονιάδες, που σουλατσάρουν στις γειτονιές μας και μηνύουν τους ανθρώπους που αγωνίζονται για την μνήμη των θυμάτων της κρατικής καταστολής…Τρομοκρατία είναι να σε μηνύουν οι ίδιοι οι φονιάδες του πατέρα σου…Τρομοκρατία είναι τα άψυχα σώματα που ξεβράζει το Αιγαίο.Τρομοκρατία είναι τα ματωμένα μεροκάματα.Τρομοκρατία είναι το πέπλο της αποκτήνωσης, του φόβου και του θανάτου που μέρα με τη μέρα απλώνεται πάνω από τα κεφάλια μας.

Μια από τις βασικότερες στοχοθεσίες της επιχείρησης που στήνεται, είναι λοιπόν ο αποπροσανατολισμός από το τι είναι τρομοκρατία. Διότι τα εγκλήματα κατά της κοινωνίας διαχρονικά φέρουν την σφραγίδα του κράτους και όσων το υπηρετούν. Με το αίμα στα χέρια του κρατικού μηχανισμού να παραμένει νωπό, εκείνος επιλέγει να στρέφει τα βέλη του στον κόσμο που σθεναρά βαδίζει τους δρόμους της αντίστασης και της αμφισβήτησης. Είναι ο μοναδικός τρόπος να διασφαλίσει την ακεραιότητα της εξουσιαστικής του ύπαρξης. Κάθε φορά που τα θεμέλιά του τρίζουν, επιλέγει την ανάδειξη και την απόπειρα πάταξης αυτού που ορίζει ως τον «εσωτερικό εχθρό». Αυτός ο εχθρός, ανάλογα τη συγκυρία, βλέπουμε να σχετίζεται με όλο και πλατύτερα κοινωνικά στρώματα και ομάδες. Τα κατασταλτικά αντανακλαστικά στοχεύουν να πατάξουν συνολικά τα αγωνιζόμενα κομμάτια, από τους υγειονομικούς, τους εκπαιδευτικούς και τους πυροσβέστες μέχρι αυτούς και αυτές που στοχεύουν στο όραμα της ολικής απελευθέρωσης. Η πάταξη κάθε φωνής που αντιδρά αποτελεί σκοπό και συνάμα μοναδική ευκαιρία για το κράτος να δικαιολογεί την χρησιμότητα του, ως εγγυητής της ασφάλειας και της τάξης.

Το κράτος, λοιπόν, έχει κάθε λόγο να επενδύει τα μέγιστα στις καμπάνιες που στήνει για να απονοηματοδοτήσει τις πρακτικές και τις δράσεις που έρχονται στην επιφάνεια με υποθέσεις όπως αυτή της οδού Αρκαδίας. Οι δράσεις αυτές, ως μέρος ενός συνολικού και πολύμορφου αγώνα προς την ολική απελευθέρωση, ποτέ τους δεν είχαν σκοπό να βλάψουν τυχαίους ένοικους ή να προκαλέσουν θύματα στα τυφλά. Στόχος τους ανέκαθεν ήταν να επιστρέψουν ελάχιστη από τη βία που βιώνει το κοινωνικό σύνολο στην καθημερινότητα. Στόχος τους είναι να υπηρετήσουν τη συλλογική αυτοάμυνα, δημιουργώντας ρωγμές στα κέντρα εξουσίας και τους θεσμούς των καταπιεστών.

Αυτοί είναι στην πραγματικότητα οι λόγοι που, τη στιγμή αυτή, στη διόπτρα της καταστολής βρίσκεται το σύνολο του ανταγωνιστικού κινήματος. Οι εισβολές και οι τοποθετήσεις καμερών της αντιτρομοκρατικής σε σπίτια συντρόφων, καθώς και οι απόπειρες να φυτρώσει η καχυποψία και φόβος ανάμεσα μας, δεν θα έχουν καμία τύχη. Οι εμφυλιακές τακτικές ποινικοποίησης, ακόμη και του περίγυρου της αντίστασης, γύρισαν και θα γυρνάνε μπούμερανγκ. Το κύμα αλληλεγγύης, που υπερασπίζεται από την πρώτη στιγμή τον νεκρό μας σύντροφο και τα διωκόμενα συντρόφια, αντανακλά τη δυναμική που κουβαλούν οι συντροφικές μας σχέσεις. Όσο και να προσπαθεί το κράτος να τις κάμψει, σπέρνοντας την καταστολή του, θα πρέπει να γνωρίζει καλά πως θα θερίσει θύελλες. Η αλληλεγγύη για εμάς είναι κοινωνικό καθήκον και θα την υπερασπιστούμε με κάθε κόστος. Οι αγώνες για εμάς είναι υπαρξιακή αναγκαιότητα ενάντια στην ασφυκτική αδικία, και θα τους υπερασπιστούμε με τις γροθιές μας υψωμένες, για κάθε συντρόφι μας που έπεσε στη μάχη ή φυλακίστηκε.

Σε πείσμα του κλίματος που διαμορφώνεται άνωθεν, στεκόμαστε αλληλέγγυα πλάι στα συντρόφια που διώκονται, και τιμούμε τη μνήμη του αγωνιστή Κυριάκου Ξυμητήρη. Για τα όσα συνέβησαν ή οδήγησαν στα γεγονότα της οδού Αρκαδίας δεν θα αφήσουμε στιγμή να μας μιλήσουν ούτε οι δυνάστες των ζωών μας, μήτε τα υποτακτικά σε αυτούς φερέφωνα. Τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο θα τον έχουμε εμείς και τα συντρόφια που διώκονται, εάν και όταν θελήσουν να τοποθετηθούν.

Αποτελούμε δίχτυ προστασίας για κάθε υποκείμενο που αγωνίζεται ενάντια στη βία του κράτους, αλλά και ασπίδα για τον ίδιο τον αγώνα που οραματίζεται την κοινωνική και ταξική απελευθέρωση. Σε πείσμα του καιρού, δηλώνουμε παρών στην υπεράσπιση κάθε διαδρομής αλλά και μέσου του αγώνα που συγκρούεται με τη δυστοπία που βιώνουμε. Βρισκόμαστε σε τροχιά σύγκρουσης τόσο με τον επιβαλλόμενο φόβο, όσο και τη σιγή της αποξένωσης που επιχειρεί η μετωπική επίθεση του κράτους στο ανταγωνιστικό κίνημα. Ξεκαθαρίζουμε στις Κασσάνδρες του τέλους της ιστορίας, πως οι πολύμορφοι αγώνες μας θα συνεχίσουν να σπάνε τις βιτρίνες της νομοτελειακής αδικίας που φέρει το όνομα «κρατική εξουσία». Οφείλουμε να καταστήσουμε σαφές πως δεν θα παραχωρήσουμε κανένα έδαφος στην επιχείρηση απονοηματοδότησης των αγώνων μας,μέσα από το βάπτισμα τους στην κολυμπήθρα του όρου «τρομοκρατία».

ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ – ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ – ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ – ΣΥΝΩΝΥΜΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΙΑΧΗΣ

[Χανιά] Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στα διωκόμενα συντρόφια της υπόθεσης Αμπελοκήπων

Άρθρα αναγνωστών μέσω Email

Ηράκλειο : Παρέμβαση της Κατάληψης Ευαγγελισμού στην διάρκεια της βιβλιοπαρουσίασης του Οδυσσέα Ζώρα στο επιμελητήριο 11/12

Παρέμβαση στην διάρκεια της βιβλιοπαρουσίασης του Οδυσσέα Ζώρα στο επιμελητήριο Ηρακλείου Την Τετάρτη 11 Δεκέμβρη έγινε παρέμβαση από αλληλέγγυες/ους στην διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου του Οδυσσέα Ζώρα, «Κραταιό Πανεπιστήμιο: Διαχρονία και μεταρρυθμιστικές προτάσεις».

Στο βιβλίο παρουσιάζεται το όραμα του συγγραφέα για ένα αποστειρωμένο πανεπιστήμιο, που αφορά τους λίγους και έχοντες, με σκοπό την μετατροπή κοινών αγαθών σε εμπόρευμα προς κέρδος των διαφόρων επενδυτικών funds.Βρεθήκαμε εκεί για να ενημερώσουμε για τα έργα και ημέρες του Οδ. Ζώρα από την εποχή που ήταν πρύτανης στο πανεπιστήμιο Κρήτης μέχρι και την πρόσφατη θητεία του ως γγ του υπουργείου Παιδείας. Νωρίτερα ένας σωρός από μπάζα, προερχόμενα από την εκκένωση και το τσιμέντωμα της κατάληψης Ευαγγελισμού είχαν αποτεθεί στην είσοδο του επιμελητηρίου, προκειμένου να επιστραφούν στον ιδιοκτήτη τους.

Η εκκένωση της κατάληψης Ευαγγελισμού, με την οποία άμεσα εμπλέκεται ο Οδ. Ζωρας, είναι έκφανση μιας άκρως αντικοινωνικής και φασιστικής αντίληψης για τα κοινά και τον δημόσιο χώρο. Οι κατασταλτικές μέθοδοι πάταξης οποιασδήποτε φωνής αντίστασης, η καταστροφή πολιτικών και πολιτιστικών χώρων εντός του πανεπιστημίου με την μπουλντόζα, ο διάλογος με σηκωμένα τα γκλομπ -που συνδέονται με τις υπόλοιπες αυταρχικές πρακτικές της κρατικής εξουσίας-είναι χαρακτηριστικά στιγμιότυπα της ηγεσίας του Ζώρα με σκοπό την επιβολή το κραταιού πανεπιστήμιου που ονειρεύεται.

Κατάληψη Ευαγγελισμού

Ακολουθεί το κείμενο για τα έργα και ημέρες Ζώρα που μοιράστηκε έξω από το επιμελητήριο στην διάρκεια της βιβλιοπαρουσίασης :

 

 

πηγή: https://evagelismos.squat.gr/?p=5796