Ηράκλειο : Ανυποχώρητη αλληλεγγύη στον Γ. Δημητράκη | Μικροφωνική/συγκέντρωση- 18/06 -ώρα:19:00 ,πλ.λιονταριών

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΓΙΑΝΝΗ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ

Ο αναρχικός αγωνιστής Γιάννης Δημητράκης, πολιτικός κρατούμενος στις φυλακές Δομοκού δέχτηκε δολοφονική επίθεση από συγκρατούμενους του στις 24/5/2021. Η επίθεση έλαβε χώρα το απόγευμα στο προαύλιο και όσο η φυλακή ήταν ¨ανοιχτή¨. Οι πληροφορίες, ως τώρα, αναφέρουν την προσπάθεια του συντρόφου να εμποδίσει τον ξυλοδαρμό συγκρατούμενου του με αποτέλεσμα να δέχεται ο ίδιος επίθεση από μαφιόζους κρατούμενους.

Ένας 39χρονος καταδικασμένος για ανθρωποκτονίες (που μία από αυτές φέρεται να είναι ενός 3χρονου παιδιού) και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση παραπέμφθηκε την επόμενη μέρα στα ποινικά δικαστήρια της Λαμίας ως δράστης της επίθεσης. Κρίνουμε την τακτική αυτή του κράτους και των υπηρεσιών του ως μια προσπάθεια να θολώσει τα νερά και να επιβεβαιωθεί ως εγγυητής της νομιμότητας και όχι δρών μηχανισμός στα γεγονότα. Η μανία με την οποία φαίνεται να χτυπήθηκε ο σύντροφος πολιτικός κρατούμενος, στο τόσο, ποικιλοτρόπως, ασφυκτικά ελεγχόμενο περιβάλλον της φυλακής του Δομοκού εγείρει πολλά ερωτηματικά. Εδώ να υπενθυμίσουμε πως Ο Δομοκός σχεδιάστηκε ως Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας (τύπου Γ), με ¨λευκά κελιά¨ για τους τρομοκράτες και τους πολύ επικίνδυνους εγκληματίες.

Για να το πούμε πιο απλά για να συμβεί μια τέτοια επίθεση σε αναρχικό πολιτικό κρατούμενο στην Ελλάδα ,όπου υπάρχουν κεκτημένα μέσα από αγώνες -εντός και εκτός των τειχών-, πρέπει να περάσει από πολλά κόσκινα. Ειδικά στην παρούσα συνθήκη όπου στην υποτίθεται πιο καλά φυλασσόμενη φυλακή της χώρας μια παρέα αποφασίζει να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια, στον προαύλιο χώρο. Κρίνουμε πως δεν έχουμε να κάνουμε με την πρωτοβουλία και την αυτενέργεια κάποιου ή ενός εν βρασμώ ψυχής περιστατικού. Όσο και να μας φαντάζει ότι στην φυλακή επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας, και πως η εντροπία σε αυτό το σύστημα είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα, η αλήθεια είναι πώς η κοινωνία της φυλακής διαρθρώνεται μέσα από ένα σύστημα γραπτών (σωφρονιστικός κώδικας) και κυρίως άγραφων νόμων. Μέρος της κοινωνίας των ελληνικών φυλακών είναι πολλά συντρόφια, όπως και αξιοπρεπείς κρατούμενοι και κρατούμενες. Μέχρι βρεθούμε ξανά με όλες/ους στο φυσικό μας χώρο, τον δρόμο, στεκόμαστε έμπρακτα αλληλέγγυοι στην αναγκαστική συνθήκη που ο εχθρός μας επιβάλλει.

Η αλληλέγγυα στάση και θέση του συντρόφου συγκρούστηκε με τον μηχανισμό (κρατικό και παρακρατικό) που μισεί και απειλείται από την αλληλοβοήθεια, την χειραφέτηση, την αντιεξουσία, την αντι-ιεραχία και την Ελευθερία. Από την πλευρά του κινήματος αλληλεγγύης σε φυλακισμένους/ες αγωνιστές/στριές χρειάζεται οξυμένα αντανακλαστικά και πρέπει να επαγρυπνούμε ώστε να διαπιστώσουμε αν πρόκειται για στρατηγική αλλαγή παραδείγματος από το κράτος και την Ν.Δ, μέσα στις φυλακές όπως ζήσαμε την αλλαγή αυτή στους δρόμους, στις δομές και στα σπίτια μας. Συλλογικότητες, δομές, συνελεύσεις και πρωτοβουλίες Αλληλεγγύης παράγουν ήδη λόγο,υλικό και δράσεις για την αντιπληροφόρηση, την περιφρούρηση και την αποκατάσταση της υγείας του αιχμάλωτου συντρόφου. Η συντροφικότητα και η αλληλεγγύη είναι θεμέλιοι λίθοι για το υπάρχον που προσδοκούμε, αναντικατάστατα όπλα στην φαρέτρα μας και ειδοποιός διαφορά μας απο τους εχθρούς της Ελευθερίας.

Η κρίσιμη κατάσταση της υγείας του συντρόφου μετά τον άγριο ξυλοδαρμό δεν άφησε περιθώριο αποσιώπησης του συμβάντος ή δυνατότητας διαχείρισης του από την εξουσία και τους θεσμικούς θιασώτες της. Ο σύντροφος διακομίστηκε επειγόντως στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας με τους γιατρούς εκεί να ετοιμάζουν την εισαγωγή του στη ΜΕΘ, πράγμα που αποφεύχθηκε, μετά το κρίσιμο για την ζωή του πρώτο 24ωρο, και νοσηλεύτηκε στην νευροχειρουργική κλινική. Έπειτα η νοσηλεία του έγινε στο θάλαμο-κελί του 1ου ορόφου της Παθολογικής Κλινικής και για μόνο δέκα ημέρες.

Ο Γ. Δημητράκης μεταφέρθηκε στις 3/6 εσπευσμένα πάλι στις φυλακές Δομοκού ,με την αιτιολόγησή πώς διέφυγε τον κίνδυνο του θανάτου, και μάλιστα σε πειθαρχικό κελί απομόνωσης με πρόσχημα τα μέτρα για τον covid. Το καθεστώς απομόνωσης που του επιβλήθηκε στην πράξη σημαίνει ότι ειναι κλειδωμένος τις 22 απο τις 24 ώρες της ημέρας, με μία κάμερα εντός του κελιού να τον βιντεοσκοπεί συνεχώς, χωρίς την επίβλεψη ειδικών θεραπόντων γιατρών και με καμία άμεση επαφή με άλλους συγκρατούμενους. Έχουμε να κάνουμε με την κρατική διαχείριση ενός ιατρικού περιστατικού πέραν κάθε τυπικής ιατρικής δεοντολογίας. Ένα βαρύτατο περιστατικό με εσωτερικό αιμάτωμα στο κεφάλι, απώλεια βραχείας μνήμης με συνεπακόλουθο την σύγχυση και την αλλοίωση της συνειδητότητας για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο παθών.

Απ’ όσο μπορούμε να γνωρίζουμε το ΓΝ Λαμίας δεν διαθέτει προσωπικό και τομέα για τέτοιου είδους αποκατάσταση. Η επιβεβλημένη αντιμετώπιση, από μεριάς του κράτους, είναι η άμεση μεταφορά του συντρόφου στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας για νοσηλεία και διακοπή της ποινής ή μεταφορά του στο Νοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού, όπου είναι αμφίβολη η εξειδικευμένη φροντίδα που χρειάζεται αλλά έτσι θα καταστεί πολύ πιο άμεση η επαφή του με φίλες,συντρόφους,συγγενείς και συνηγόρους. Πράγμα άκρως βοηθητικό στην αποκατάσταση της υγείας του. Σε κάθε περίπτωση η επιθυμία του συντρόφου είναι πρώτη προτεραιότητα και, από μεριάς μας, θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας ώστε να υλοποιήθει.

Σε περιπτώσεις όπως του Γιάννη, η δημοκρατία, η δικαιοσύνη, η ισονομία, η διαφάνεια και οι διάφορες αρχές και αξίες που επικαλείται η εξουσία ώστε να μας καθυποτάσσει όσο πιο αναίμακτα ,για αυτήν, μπορεί εξαφανίζονται ή χάνονται ως δια μαγείας σε συρτάρια, διαδρόμους υπουργείων, αρμόδιες επιτροπές, συμβούλια φυλακών που δηλώνουν ¨αναρμόδια¨ κτλ. Εδώ οφείλουμε μια αναφορά στον βρώμικο ρόλο της ΚΕΜ (Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών) που μας είναι γνώριμος από τόσους άλλους αγώνες κρατουμένων ακόμα και με κίνδυνο για την ζωή τους. Η ¨ΚΕΜ¨ χρησιμοποιείται αποπροσανατολιστικά από το κράτος ώστε να κάμφουν οι αντιστάσεις μας.

Ξεκαθαρίζουμε ότι δεν μιλάμε για δικαιωματισμό ούτε φυσικά δηλώνουμε εξαπατημένοι. Επισημαίνουμε τις αντιφάσεις του εχθρού (σύμπλεγμα εξουσίας) θεωρημένες ως κάποια από τα τρωτά του σημεία. Αποφεύγοντας νομοτελειακές κρίσεις και αφαιρετικές γενικεύσεις. Ο κοινωνικός πόλεμος μαίνεται σε όλα τα κοινωνικά πεδία και με όλα τα μέσα. Όπως επίσης τα αντίπαλα στρατόπεδα εκφράζονται μέσα από τις ζωές και τα πρόσωπα που τα απαρτίζουν. Ο εχθρός έχει πολλά ονόματα. Χρέος μας και για λόγους αυτο-υπενθύμισης είναι να αναφέρουμε τους ηθικούς αυτουργούς της παρούσας απόπειρας δολοφονίας έγκλειστου αναρχικού ,γιατί όπως προείπαμε χωρίς την συγκατάθεση ή ανοχή των παρακάτω αναφερομένων δεν μπορεί να γίνει τίποτα στη φυλακή. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης (υπουργός), Σοφία Νικολάου (γενική γραμματέας υπεύθυνη για τις φυλακές του κράτους), Κώστας Τσιάρας (υπουργός), Κυριάκος Μητσοτάκης (πρωθυπουργός) και φυσικά οι Διευθυντής και Αρχιφύλακας του Καταστήματος Κράτησης Δομοκού που θα τους ονοματίσουμε στην πορεία εφόσον συνεχίσει η εγκληματική μεταχείριση του συντρόφου μας. Για κάθε μέρα που η θεραπεία του παρεμποδίζεται από όλους αυτούς η υγεία του επιβαρύνεται και η ευθύνη βαραίνει στα κεφάλια τους.

Ο Γ. Δημητράκης είναι εδώ και δύο δεκαετίες δηλωμένος εχθρός του κράτους και του κεφαλαίου, μέσα από τις πράξεις, τις τοποθετήσεις και την αδιάκοπη συμμετοχή του στα κινήματα αλληλεγγύης και τον αγώνα για την Αναρχία και την Λευτεριά μέσα και έξω από τα μπουντρούμια του ελληνικού κράτους. Έχει αντιμετωπίσει επιθέσεις και την καταστολή σε πάρα πολλές μορφές της. Σφαίρες από τους μπάτσους της Δημοκρατίας στο σώμα του το 2006, ξυλοδαρμό από τους ανθρωποφύλακες στο Μαλανδρίνο το 2007 (γεγονός που πυροδότησε εξέγερση στην φυλακή), παγίδα θανάτου από τον Περίανδρο της Χ.Α και άλλους δύο στις Φυλακές Αλικαρνασσού το 2009, δημόσια διαπόμπευση (μαζί με άλλους αναρχικούς συντρόφους) από τους τηλερουφιάνους με την κατασκευασμένη υπόθεση των ¨ληστών με τα μαύρα¨, στοχοποίηση από ΔΕΛΤΑδες και ναρκομαφίες στα Εξάρχεια μετά την αποφυλάκιση του κ.α.

Όπως στάθηκε όλα αυτά τα χρόνια, έτσι θα βγει όρθιος και από αυτή την επίθεση και θα συμπορευτούμε πάλι μαζί.

ΑΜΕΣΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΣΕ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΤΟΥ ΤΣΙΡΑΚΙ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

Μικροφωνική/συγκέντρωση  – Παρασκευή 18/06 -ώρα:19:00 ,πλ.λιονταριών

Αναρχικές/οί

Ηράκλειο, Κρήτης. 6/21’

Άρθρα αναγνωστών μέσω Email

Ρεθύμνο : Γενική απεργία 16/6 -ώρα:12:00 ,δημαρχείο

16-6 απεργούμε και συγκεντρωνόμαστε στις 12:05 μ.μ. στο δημαρχείο Ρεθύμνου
Όχι σε
-κατάργηση του 8ώρου
-Αυξημένες απλήρωτες υπερωρίες
-κυριακάτικη εργασία
-ατομικές συμβάσεις
-ποινικοποίηση απεργίας

Στην καταστρατήγηση, από τις εθνικές και υπερεθνικές ελίτ, κάθε εργατικού δικαιώματος που κατακτήθηκε με το αίμα των εργατ(ρι)ών τα τελευταία 100 χρόνια, απαντάμε με τον συνεχή αγώνα στο δρόμο.
Ο δικός μας πόλεμος είναι ταξικός, καιρός να το κατανοήσουμε και να αντεπιτεθούμε.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ- ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΕΣΕ Ρεθύμνου

Πηγή:https://el-gr.facebook.com/eserethymnou/

Χανιά: Ανακατάληψη στον λόφο Καστέλι – Αναλυτικό Πρόγραμμα Εβδομάδας 14-20/6

* όλες οι διαδικασίες και δραστηριότητες που ανακοινώνονται στο πρόγραμμα είναι ανοιχτές για όλες και όλους *

Δευτέρα 14/6

11:00 πμ Συνάντηση / Συζήτηση ομάδας Αναγνωστήριο Όλων
6:30 μμ Μαθήματα Παραδοσιακών Χορών
8:00 μμ Συνέλευση Πολιτικής συνέλευσης Rosa Nera
9:00 μμ Συνέλευση Μουσικής Αμηχανίας

Τρίτη 15/6

12:00 πμ Συνάντηση / Συζήτηση Δικτύου Επικοινωνίας και Media
5:00 μμ Συνέλευση Έμφυλες Αταξίες
6:00 μμ Εκδήλωση – Συζήτηση για το αντίεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη
10:00 μμ Νύχτες τρόμου στην κατάληψη Rosa Nera: Suspiria του  Luca Guadagnino (2018)

Τετάρτη 16/6

5:30 μμ Θεατρικό Παιχνίδι : Ο λόφος Καστέλι είναι και πάλι ανοιχτός! Αυτή τη φορά έχει φέρει στο ίδιο μέρος άτομα που έχουν ζήσει πολλά σ’ αυτό το χώρο αλλά και άλλα που η εμπλοκή τους ξεκίνησε με την απελευθέρωση του λόφου στις 5/6. Την Τετάρτη στις 5:30 είστε όλ@ σας προσκεκλημέν@ στην αυλή για να παίξουμε και να γνωριστούμε. Υ.Γ: Για να συμμετέχετε στο θεατρικό παιχνίδι, δεν χρειάζεται καμία γνώση θεάτρου, είναι απλά παιχνίδια!
7:00 -10:00 μμ Συνέλευση αυτοδιαχείρισης του λόφου Καστέλι

Πέμπτη 17/6

7:00 μμ Πρόβα μουσικής ομάδας Yar Aman
7:00 – 10:00 μμ Συνέλευση αυτοδιαχείρισης του λόφου Καστέλι

Παρασκευή 18/6

4:00 μμ Workshop πηλού – κεραμικής
5:00 μμ Ομάδα Γονέων: Πρώτη συνάντηση για τη δημιουργία ομάδας γονέων. Από τα πρώτα θέματα που σκεφτόμαστε είναι η συνδιαμόρφωση παιδικής χαράς στην αυλή του λόφου καθώς και του παιδότοπου στο εσωτερικό του κτηρίου Rosa Nera, δραστηριότητες και εργαστήρια για παιδιά.
6:00 μμ Κάλεσμα – Συζήτηση : Η αυλή στο λόφο Καστέλι: συμμετέχουμε ενεργά στη διαμόρφωση της αυλής που μας χωρά όλες και όλους.
9:00 μμ Παραμύθι μυθικό στην αυλή της Ρόζας σαν θα μπω :
Πέντε λαϊκά παραμύθια στολισμένα με παραδοσιακή μουσική.
Έξι μουσικοί και ένας αφηγητής σ’ ένα ταξίδι απ’ την Ήπειρο στην Κρήτη και από τον Πόντο στην Πελοπόνησο.

Σάββατο 19/6

11:00 πμ Μικροφωνική συγκέντρωση στην πλατεία Δ. Αγοράς
12:00 πμ Πορεία υπεράσπισης ελεύθερων χώρων
3:00 μμ Συλλογική κουζίνα στην αυλή
7:00μμ – 2:00πμ soiree δε soiree : Αμήχανες μουσικές, χώρος και χορός και έκφραση στην αυλή του απελευθερωμένου λόφου Καστέλι

Κυριακή 20/6

6:00 – 7:30 μμ Συνέλευση αυτοδιαχείρισης του λόφου Καστέλι (αυστηρή ώρα έναρξης και λήξης)
8:00 μμ Εκδήλωση – Συζήτηση: Μας παρέσυρε το ρεύμα; Η τηλεκπαίδευση δεν είναι ψέμα !

πηγή:https://solidaritywithrosanera.wordpress.com/2021/06/14/%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%bb%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%80%cf%81%cf%8c%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%b1-%ce%b5%ce%b2%ce%b4%ce%bf%ce%bc%ce%ac%ce%b4%ce%b1%cf%82-14-20-6/

Χανιά: Νύχτες τρόμου στην κατάληψη Rosa Nera | 15/6-ώρα:22:00

Νύχτες τρόμου στην κατάληψη Rosa Nera

Η εφημερίδα δρόμου Άπατρις παρουσιάζει στην κατάληψη της Rosa Nera τις “νύχτες τρόμου”. Προβολές ταινιών από την στήλη του Σινεμά της εφημερίδας. Οι πρώτες δύο ταινίες είναι το Suspiria του Dario Argento και το Suspiria του Luca Guadagnino,  την Τρίτη 8 Ιουνίου  2021 και την Τρίτη 15 Ιουνίου 2021 στις 22:00.

Πηγή:https://apatris.info/nychtes-tromoy-stin-katalipsi-rosa-nera/

Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών Χανίων: Λόφος Καστέλι ανοιχτός, για το καλό του τόπου!

Μέρες υπέροχες, θαυμάσιες μέρες!

Η αυλή άνοιξε, ο λόφος απελευθερώθηκε, η πόλη ανθίζει ξανά! Πλάι μας, ξαναζωντάνεψε ακόμα ένας κοινωνικός χώρος. Ανασαίνουμε και πάλι όλοι και όλες μαζί σε μία από τις τελευταίες δημόσιες πλατείες μιας πόλης που ασφυκτιά από τα τραπεζοκαθίσματα. Σε έναν τόπο όλων εμάς και για όλες, όλους εμάς. Στον χώρο αυτό, στην κατάληψη Ρόζα Νέρα, ανταμώναμε, αγωνιζόμασταν, αμφισβητούσαμε και χορεύαμε για 16 χρόνια.

Τώρα, σμίγουμε ξανά και συν-δημιουργούμε από την αρχή έναν νέο κόσμο, έναν κόσμο όπως όλοι εμείς τον θέλουμε, όπως τον φανταζόμαστε. Χωρίς να αγνοούμε το παρελθόν αλλά ούτε και να το διαδεχόμαστε, το επερωτάμε, συνδιαλεγόμαστε και ξεκινάμε ακόμα ένα συμβάδισμα. Οι εμπειρίες μας, οι γνώσεις μας, οι δυνάμεις μας, οι σχέσεις μας σμιλεύονται, διευρύνονται και παίρνουν νέες μορφές. Έτσι, κόντρα στην ματαίωση και την παραίτηση που επιβάλλει η σάπια τάξη αυτού του κόσμου, βλασταίνουμε μέσα της, και θα βλασταίνουμε, όσο κι αν η μαυρίλα επιστρέφει.

9 μήνες τώρα μια μειοψηφία αρχόντων και ξενοδόχων μετέτρεψαν τον λόφο σε μια κλειστή φυλακή, σε μια έρημο του κεφαλαίου. 9 μήνες τώρα μια περίφραξη έφτιαξε ένα νέο άβατο στην καρδιά της πόλης προς όφελος μιας τοξικής ιδεοληψίας που θέτει τα κέρδη πάνω απ’ τη ζωή, πάνω από τις ανάγκες και τα δημόσια αγαθά. 9 μήνες τώρα κάποιες-οι δεν έπαψαν στιγμή να παλεύουν για να δημιουργήσουν τους όρους απελευθέρωσης αυτού του εδάφους, για την επαναδιεκδίκηση του κοινού τόπου.

Στις 05/06/2021 έγινε πράξη η δέσμευση του κινήματος πως το άνοιγμα θα γίνει μέρα μεσημέρι και χωρίς να κινδυνέψει ούτε ένα κοπέλι. Με συντονισμένες ενέργειες1 αναγκάσαμε τις αστυνομικές δυνάμεις να αποχωρήσουν, απαλλάσσοντάς τους από τα καθήκοντα ιδιωτικού σεκιούριτι, και ο λόφος είναι πλέον ανοιχτός.

Τα πρώτα μας βήματα στον χώρο συνάντησαν την απτή απόδειξη της ερημοποίησης που επιφέρει η κατασταλτική περίφραξη της ιδιωτικοποίησης. Αγκαθωτά συρματοπλέγματα, βιδωμένες λαμαρίνες, κάγκελα μπηγμένα στην πέτρα, τσιμεντωμένες τουαλέτες, μπάζα και θεριεμένα αγριόχορτα… Σε 9 μήνες επαναλήφθηκαν συμπυκνωμένα τα 20 χρόνια ρημάγματος πριν το 2004 όταν και ξεκίνησε η σπορά του Μαύρου Ρόδου. Και ενώ ο τόπος ρήμαζε, νόμιζαν πως θα περιμένουμε υπομονετικά το κεφάλαιο να τον “αξιοποιήσει” με ένα “πολυτελές” ξενοδοχείο. Για 9 μήνες όλοι εμείς μαθαίναμε, ενημερώναμε, συλλογικοποιούμασταν, προετοιμαζόμασταν. Δεν περιμένουμε πια! Ο χρόνος τέλειωσε και άρχισε ξανά, με ένα διαρκές άνοιγμα.

Ήδη μέσα σε μία εβδομάδα έχουμε δει καθημερινές ανοιχτές συνελεύσεις για την αυτοδιαχείριση του λόφου, δημιουργία πολλών ομάδων εργασίας (καθαριότητας, επισκευών, συντονισμού συνελεύσεων, κ.ά.), επισκέψεις μαθητών δημοτικών σχολείων, προβολές ταινιών, μαθήματα-σεμινάρια (π.χ. παραδοσιακών χορών, ζωγραφικής, στένσιλ, κ.ά), το μοναδικό αναγνωστήριο στο κέντρο της πόλης για τις ανάγκες φοιτητών, ερευνητών και όχι μόνο, συλλογικές κουζίνες αλληλεγγύης για όλους και όλες, θεατρικές παραστάσεις, πρόβες μουσικών σχημάτων, δημιουργικό παιδικό εργαστήρι … όλα χωρίς αντίτιμο. Και είμαστε ακόμα στην αρχή!

Όλα τα παραπάνω θέλουν να εκκενώσουν οι υπέρμαχοι των κυρίαρχων θεσμών, των νόμων και της τάξης του κεφαλαίου, του ιδιωτικού, του κέρδους για τους λίγους και γνωστούς. Αυτοί είναι που ενίστανται για την απελευθέρωση του λόφου στα ΜΜΕ και φτύνουν απειλές εκκένωσης οι οποίες στην πραγματικότητα πασχίζουν να κρύψουν τον φόβο για την κοινωνική οργή που γίνεται πράξη. Οι ίδιοι που αυτο-παρουσιάζονται ως υπέρμαχοι του πολίτη και του δημοσίου, διαδίδοντας έναν οργουελικό λόγο ο οποίος αντιστρέφει τις σημασίες, μιλάνε για “ιδεοληψίες”, “μειοψηφίες”, “αξιοποίηση”, “κοινό καλό και ευημερία”, “δημοκρατία”.

Μας μιλάνε, λοιπόν, για ιδεοληψία αυτοί που επιλέγουν να εμμένουν στην ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού, του κέρδους για τους λίγους και ψίχουλα για τους πολλούς, της ιδιωτικοποίησης ακόμα και της μάνας τους. Αυτοί που επιμένουν να συμμετέχουν μόνο στα πληρωμένα ΜΜΕ τους, στα ξεπουλημένα έδρανά τους και στα παγκόσμια φόρουμ κυριαρχίας επί των φτωχών. Μας μιλάνε για ιδεοληψία “καταληψιών” και “αναρχικών” ενώ την ίδια στιγμή έχει ανοίξει ο χώρος προς όλους και όλες, ενώ γίνεται μια ανοιχτή συνέλευση η οποία όχι μόνο είναι ανοιχτή για κάθε φωνή, όχι μόνο δεν απαρτίζεται μόνο από αναρχικούς, αλλά από την πρώτη στιγμή έθεσε προς διαβούλευση ακόμα και τις πιο βασικές αρχές και όρους λειτουργίας.

Μας μιλάνε για μία μειοψηφία αυτοί, το 0.01%, που θέλουν όλο τον κόσμο για δικό τους. Μία κλίκα βουλευτών-επιχειρηματιών-πλουσίων που ειδικεύονται στο να απομυζούν την εργασία και τις ζωές μας. Μία ελίτ που ετοιμαζόταν να μετατρέψει ένα μνημείο σε πισίνα, έναν χώρο αντίστασης σε χώρο κερδοφορίας τους, ένα μπαλκόνι σε πολυτελή εξώστη απ’ όπου θα μπορεί να αγναντεύει όλους εμάς ενώ θα δουλεύουμε για λογαριασμό της. Αυτή η μειοψηφία μας μιλάει για μειοψηφία, τη στιγμή που παιδιά, νέοι και γέροι, πολίτες και μη, κάτοικοι και μη, άνθρωποι κάθε ιδιότητας και διαφορετικής δυνατότητας βρίσκουν χώρο να συνεισφέρουν και να καλύψουν τις ουσιαστικές κοινωνικές ανάγκες τους.

Μας μιλάνε για αξιοποίηση λες και έχουν άλλες αξίες πέρα από αυτές του κεφαλαίου, λες και δεν είναι μοναδικός στόχος στη ζωή τους η συσσώρευση και η αέναη αναπαραγωγή του. Αυτοί που θα προτιμήσουν, που θα επιβάλλουν, το ρήμαγμα ενός δημόσιου χώρου προτού το παραχωρήσουν σε κάποια κοινωνική ομάδα πέραν των κεφαλαιοκρατών (για παράδειγμα, η χρήση του κτηρίου της παλιάς πρυτανείας είχε ζητηθεί το 2017 από τη θεατρική ομάδα του Πολυτεχνείου). Αυτοί, λοιπόν, μας μιλάνε για αξιοποίηση, ενώ οι τελευταίες μέρες έχουν αποδείξει τρανά πως και πώς ο χώρος πλουτίζει από πραγματικές κοινωνικές αξίες, από δημιουργικότητα και πολιτικό πράττειν.

Με τους παραπάνω όρους μας μιλάνε και για κοινό καλό και ευημερία. Γιατί το κοινό για αυτούς είναι το κοινό της τάξης τους, ο κοινός συναγωνισμός τους για τον πλουτισμό και τη διασφάλιση της ιδιοκτησίας τους. Γιατί όταν μιλάνε για ευημερία αναφέρονται στην ευημερία των καπιταλιστικών σχέσεων που, όλο και περισσότερο, όλο και πιο αποτελεσματικά, θα πρέπει να ορίζουν τον τρόπο σκέψης και πράξης μας. Φυσικά, για το καλό μας, και το καλό του τόπου… Έτσι κι αλλιώς, “δεν υπάρχει εναλλακτική”. Και όμως υπάρχει, και γίνεται πράξη στον λόφο Καστέλι αυτή τη στιγμή που γράφουμε.

Και έτσι, λοιπόν, μας μιλάνε για δημοκρατία και δη σύγχρονη! Γιατί δημοκρατία πλέον ισούται με το να ψηφίζεις κάθε 4 χρόνια και με το να διατηρείς, πάση θυσία, την κοινωνική εμπιστοσύνη σε θεσμούς που έχουν αποδειχθεί λυσσαλέοι εχθροί του δημοσίου. Με λίγα λόγια, να υποτάσσεσαι στην ιδεοληψία της μειοψηφίας που αξιοποιεί τους δημόσιους χώρους ερημώνοντάς τους και αντικαθιστώντας τους με το ιδιωτικό κέρδος για το κοινό καλό και την ευημερία της τάξης τους.

Μήπως όμως δημοκρατία σημαίνει άμεσες και οριζόντιες διαδικασίες, ανοιχτές συνελεύσεις, συλλογική διαβούλευση, συμμετοχή των από τα κάτω, δημιουργία βασισμένη στις εκφρασμένες και μη κοινωνικές ανάγκες; Μήπως λόφος Καστέλι σημαίνει δημοκρατία;

Τελευταία οι ιθύνοντες προσπαθούν να δικαιολογήσουν τις επιτάξεις τους για εκκένωση με το επιχείρημα της ετοιμορροπίας του κτηρίου, πως δήθεν φοβούνται για κάποιο ατύχημα. Αναγνωρίζουμε τον φόβο τους. Αναγνωρίζουν κι εκείνοι πως το μόνο πράγμα που είναι ετοιμόρροπο σε αυτή την περίπτωση είναι ο παλιός κόσμος που ήδη καταρρέει.

Καλούμε όλες και όλους, μικρούς και μεγάλους, να επισκεφτούν τον λόφο, να επινοήσουμε, να σχεδιάσουμε, να οργανώσουμε μαζί τις χρήσεις του, να φτιάξουμε μαζί το μέλλον του.. για να μας χωράει όλους! Η αυλή δεν ανήκει σε κάποιους ή σε λίγους, ανήκει σε όλους μας. Ας διεκδικήσουμε τους δημόσιους χώρους αυτής της πόλης και ας αντιληφθεί ο καθένας με τα ίδια του τα μάτια, με τη δική του εμπειρία, τι συμβαίνει στο λόφο Καστέλι.

Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών Χανίων
Ιούνιος 2021

[1] Σε αντίθεση με ό,τι έγραψαν τα περισσότερα ΜΜΕ, οι αστυνομικές δυνάμεις δεν αποχώρησαν μετά από καμία
απόφαση της εταιρίας ή των ανωτέρων τους. Ένα από τα πολλά ντοκουμέντα θα βρείτε στο βίντεο “Λόφος Ελεύθερος Ξανά!”, https://youtu.be/BmY6_Y4PEhc

Πηγή: https://www.facebook.com/stekichania/