![](http://allotria.espivblogs.net/files/2024/07/AFISA3-scaled.jpg)
θερινή προβολή: “Τα μυαλά που κουβαλάς”
![](http://allotria.espivblogs.net/files/2024/07/AFISA3-scaled.jpg)
Την Πέμπτη 04/07, στις 21:00, προβάλλεται στην πλατεία της κατάληψης η ταινία Etz Limon/עץ לימון/Lemon Tree, αποτελεί σύμπραξη του Ισραηλινού σκηνοθέτη Eran Riklis και της Παλαιστίνιας σεναριογράφου Suha Araf, βασισμένη σε μία πραγματική ιστορία απ’ τις πολλές αντίστοιχες ιστορίες απόγνωσης που δημιούργησε η ανυψωση του τείχους το 2002.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ μετακομίζει στο πατρικό του σπίτι, στα σύνορα με τα κατεχόμενα εδάφη της Δυτικής Όχθης. Ακριβώς απέναντί του μένει μόνη της μία φτωχή Παλαιστίνια χήρα, η Salma Zidane, που βγάζει τα προς το ζην πουλώντας λεμόνια. Ανάμεσα στα δύο σπίτια υπάρχει ως φυσικό σύνορο ο λεμονόκηπος που για χρόνια καλλιεργούσε η οικογένειά της. Εκεί ξεκινάει να εξυφαίνεται το δράμα: οι μυστικές υπηρεσίες, επιφορτισμένες με την ασφάλεια του υπουργού θα διατάξουν να ξεριζωθούν τα δέντρα που κατά τη γνώμη τους αποτελούν δυνητική απειλή, αν χρησιμοποιηθούν ως καμουφλάζ για την εισβολή Αράβων τρομοκρατών.
Όμως η Salma, που έχει χάσει από νωρίς τον άνδρα της και τα παιδιά της έχουν παντρευτεί και μεταναστεύσει, δεν έχει άλλη ρίζα στη ζωή απ’ αυτόν τον λεμονόκηπο, που γι’ αυτήν αποκτά υπαρξιακή σημασία. Γι’ αυτό αποφασίζει να μην αποδεχτεί την αποζημίωση που της προσφέρεται αλλά να διεκδικήσει, ενάντια στην ισραηλινή στρατιωτική αναλγησία, μα και στην απροθυμία του πατριαρχικού-συντηρητικού αραβικού περίγυρου να τη βοηθήσει, την αναστολή της απόφασης στα δικαστήρια…
Το 2008 η ταινία αυτή είχε προταθεί για 7 βραβεία από την Ισραηλινή Ακαδημία Κινηματογράφου και είχε κερδίσει 1.
Θερινή προβολή στην πλατεία της κατάληψης: “Ακόμα και η βροχή” (2010), σε σκηνοθεσία Ισιάρ Μπολαΐν με τους: Λουίς Τοσάρ, Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, Κάρα Ελεχάντε.
Μια ταινία για το νερό.
Στις αρχές του αιώνα μας, η Βολιβία πέρασε μια πολύ μεγάλη κρίση με το πόσιμο νερό αφού η κυβέρνηση πουλούσε τα αποθέματα σε εταιρίες και ιδιώτες και έφτασε σε σημείο να περάσει νόμο σύμφωνα με τον οποίο απαγορεύεται στους κατοίκους να μαζεύουν το νερό της βροχής γιατί παραβιάζουν τους τίτλους ιδιοκτησίας.